در یکی از روزهای زمستان 1404، در یک خانه نیمهکاره در شمال کشور، سجاد بحرکاظمی، یک برقکار ساختمانی مشغول به کار است. او روزهای سختی را گذرانده اما همچنان روی پای خود ایستاده است. میگوید چون پدرش برقکار بود به این رشته آمد و از سختیهایی میگوید که چند سال پیش پس از بیماری برایش رخ داد. در آن دوره او با 14 سال سابقه بیمه، نتوانست از حق مرخصی خود استفاده کند و مجبور بود با همان احوال بیماری به سر کار برود.
بسیاری از شهروندان اروپایی، نه به دلیل نقص قانون، بلکه به سبب طراحی و عملکرد پیچیده درونی دستگاههای اداری، از دریافت حقوق خود محروم میمانند.
پس از تصمیم استرالیا برای ممنوعیت کامل شبکههای اجتماعی برای کودکان زیر ۱۶ سال، موجی از کشورهای اروپایی و آسیایی این مسیر را ادامه دادهاند. اما منتقدان میپرسند آیا ممنوعیت، ایمنی را تضمین میکند یا کودکان را به قربانیانی آسیبپذیرتر تبدیل میکند؟
سیاستهای سختگیرانه ضد مهاجرتی دولت دونالد ترامپ در آغاز دوره دوم ریاستجمهوری، علاوه بر پیامدهای اجتماعی و انسانی، تهدیدی جدی برای اقتصاد ایالات متحده است؛ اقتصاددانان هشدار میدهند در سال ۲۰۲۶ کمبود نیروی کار و تعطیلی کسبوکارها و کاهش درآمدهای مالیاتی و افت مصرف با این سیاستها عمیقتر خواهد شد.
«هیچ چیزی شبیه به گذشته نمیشود.» حامد بیدی فعال حوزه اینترنت و مدیر پلتفرم کارزار این جمله را میگوید و تاکید میکند که آنچه پس از قطع شدن اینترنت از ۱۸ دی ماه دیگر قابل جبران نیست، اعتمادی است که از بین رفته است. بیدی در این ویدیو درباره پیشبینیهایش از افزایش شکاف دیجیتال و وضعیت دسترسی به اینترنت در آینده نزدیک میگوید.
قطع اینترنت، یک شوک اقتصادی به بخشی آسیبپذیر بود که حیاتش به پلتفرمهای خارجی وابسته است. در این گزارش صاحبان کسبوکارهای خرد از دشواری کار در دوران قطعی اینترنت بینالملل میگویند. شرایطی که بارها در دورههای مختلف تجربه کردهاند.
در هند، میلیونها زن تنها به دلیل مسئولیتهای خانگی و مراقبتی، ماهانه پول نقد از دولت دریافت میکنند؛ بدون شرط، بدون آزمون وسع و بدون الزام به اشتغال.
در کارگاهی در شهر هیدج، مرد در خانهای را باز میکند تا به کارگاه کفاشی وارد شود. فضا بوی چسب میدهد و از جعبهها و کفشهای نیمهکارهای پر است که در کارگاههای کوچک خانگی دیگر ساخته شدهاند. در اینجا کفش یک کسب و کار خانگی و خانوادگی است، جایی که زنجیرههای تولیدِ کفش خانوارها را به یکدیگر متصل میکند.
ظهور اقتصاد پلتفرمی، با انعطافپذیری ظاهری برای کارگر و انکار مسئولیت پلتفرم، کارگران را در شکاف حمایتی رها کرده است. اکنون مبارزه جهانی بر سر طبقهبندی شغلی و ایجاد یک قرارداد اجتماعی نوین به اوج خود رسیده است.
تابآوری در برابر سیلابهای شهری در عصر تغییر اقلیم به چالشی بزرگ تبدیل شده است. شهرهای مختلفی در سراسر جهان با استفاده از استراتژیهای نوین مانند «زیرساختهای آبی-سبز» و سیستمهای مدیریت یکپارچه آب، تلاش دارند تا از شدت سیلابها بکاهند و تابآوری خود را افزایش دهند.
تعاونیها کسبوکارهای دموکراتیکی هستند که با مالکیت مشترک و سرمایهگذاری جمعی، اشتغال و ارزش محلی را تقویت میکنند. آنها با حمایت نهادی، اعتماد اجتماعی را میسازند و جایگزینی واقعی برای بنگاههای ناکام خصوصی و دولتی هستند.
بر اساس نتایج تازه مطالعات علمی، آنچه بیش از تنهایی به ذهن سالمندان آسیب میزند، انزوای اجتماعی است و افراد کمدرآمد، گروههای نژادی و قومی بهحاشیهراندهشده و کسانی با سطح تحصیلات پایینتر، بیش از دیگران در معرض پیامدهای شناختی انزوای اجتماعی قرار دارند. این یافته ضرورت مداخلات هدفمند در سیاستهای بهداشت عمومی را پررنگتر میکند.
جوانان چین، خسته از رقابت فرساینده، بیکاری و فشار زندگی در کلانشهرها، مسیر تازهای برگزیدهاند؛ مهاجرت به شهرهای درجهدو، جایی که کیفیت زندگی، سلامت روان و تعادل، جای جاهطلبی محض را گرفته است.
میلیونها کودک مصری، مانند مریم ۱۱ ساله، با دستمزدی ناچیز در مزارع محصولات صادراتی کار میکنند. این استثمار سیستماتیک، پایههای سیاستهای کشاورزی و صادراتی مصر را تشکیل میدهد و با بیتوجهی دولت و تقاضای بازارهای اروپایی ادامه مییابد.
بحران نظامهای بازنشستگی در اروپا ناشی از پیری جمعیت و کاهش نیروی کار است. طرح پنجبعدی اصلاحات پایدار شامل تنظیم خودکار براساس امید به زندگی و جبران خسارت یکباره، راهحلی جامع پیشنهاد میکند.
سناتور دموکرات آمریکایی «برنی سندرز» در سخنرانی جدیدی که در صفحه اینستاگرامش منتشر کرده، با هشدار درباره خطرات هوش مصنوعی و رباتیک، پرسشهایی اساسی درباره آینده کار، دموکراسی، بشریت و کنترل بر سیاره را مطرح کرده است. متن پیش رو متن سخنان سندرز در این ویدئو است.
روز جهانی معلولان روزی است برای اینکه توجه جامعه جهانی به این افراد که ۱۶ درصد از جمعیت جهان را تشکیل میدهند، جلب کند. تجربه کشورهای موفق در رفع تبعیض از معلولان نشان میدهد حمایتهای قانونی، آموزشی و مالی میتوانند فرصتهای شغلی را گسترش دهند و استقلال و مشارکت اجتماعی را به معلولان بازگردانند.
حداقل دستمزد تنها با مقدار اسمیاش معنا ندارد؛ آنچه رفاه واقعی را تعیین میکند قدرت خرید، بهرهوری، سهم کارگران از تولید و سیاستهای توزیع درآمد است، نه صرف سطح فناوری یا میزان تولید.