به گزارش آتیه آنلاین، معلمان، متخصصان حوزه سلامت و نیروهای فناوری اطلاعات در صدر مشاغلی قرار دارند که استخدام آنها در کشورهای اروپایی دشوارتر است. گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) نشان میدهد در مقابل، کارگران ساده، دستیاران آمادهسازی غذا، کارکنان فروش و مونتاژکاران از جمله گروههایی هستند که جذب نیروی انسانی برای آنها آسانتر انجام میشود.
به گزارش ایسنا، نتایج بررسی وضعیت بازار کار در ۲۷ کشور اروپایی، از جمله کشورهای عضو اتحادیه اروپا، نروژ، سوئیس، ترکیه و انگلیس نشان میدهد کمبود نیروی انسانی در حوزههای آموزش، سلامت و فناوری اطلاعات به مسئلهای فراگیر تبدیل شده است. در مقابل، کارفرمایان برای استخدام نیرو در مشاغل ساده و برخی فعالیتهای خدماتی با دشواری کمتری روبهرو هستند.
این گزارش با استفاده از دادههای عمدتاً مربوط به سال ۲۰۲۴ تهیه شده و مشاغل را در داخل هر کشور از نظر دشواری جذب نیرو با یکدیگر مقایسه میکند. بنابراین، شاخص مورد استفاده لزوماً تعداد فرصتهای شغلی خالی یا شمار نیروهای موردنیاز را نشان نمیدهد.
بر اساس این گزارش، شغل معلمی بهطور متوسط دشوارترین شغل برای تأمین نیروی انسانی در کشورهای عضو اتحادیه اروپا بوده است. پس از معلمان، متخصصان حوزه سلامت و متخصصان فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) قرار دارند. متخصصان وابسته به حوزه سلامت، از جمله تکنسینهای پزشکی و برخی کارکنان پرستاری، و همچنین متخصصان کسبوکار و امور اداری، دیگر گروههای شغلی با دشواری جذب نیرو هستند.
معلمی در ۱۳ کشور در میان پنج شغل دشوار برای تأمین نیروی انسانی قرار گرفته است. متخصصان حوزه سلامت و فناوری اطلاعات نیز هر کدام در ۱۲ کشور با این مشکل مواجهاند. همچنین مدیران در هفت کشور و مشاغل وابسته به سلامت، مراقبتهای شخصی و کسبوکار و امور اداری، هر کدام در شش کشور در فهرست مشاغل دشوار برای جذب نیرو قرار دارند.
در سوی دیگر بازار کار، کارگران ساده در ۱۴ کشور از جمله گروههایی هستند که جذب نیروی انسانی برای آنها آسانتر است. دستیاران آمادهسازی غذا در ۱۲ کشور و سایر کارکنان دفتری در ۱۱ کشور در همین گروه قرار دارند. همچنین کارکنان مشاغل ابتدایی در ۱۰ کشور و مونتاژکاران در هشت کشور جزو مشاغل آسانتر برای استخدام هستند.
با این حال، وضعیت همه کشورها یکسان نیست. در نروژ جذب کارگران ساده دشوارترین وضعیت را دارد، در اسپانیا دستیاران آمادهسازی غذا با کمبود نیرو مواجهاند و در فرانسه استخدام کارکنان مشاغل ابتدایی دشوارتر از سایر گروههاست.
متخصصان فناوری اطلاعات و ارتباطات و همچنین متخصصان کسبوکار و امور اداری در ۱۸ کشور بررسیشده با کمبود نیروی انسانی روبهرو هستند. ایزابل اسکاک اولافسن، اقتصاددان سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، دیجیتالیشدن را از عوامل افزایش تقاضا برای متخصصان فناوری اطلاعات دانست، اما تأکید کرد پیشرفت هوش مصنوعی ممکن است در آینده تقاضا برای برخی از این نیروها، بهویژه کارکنان تازهکار و مشاغل سطح ورودی، را کاهش دهد.
در برخی کشورهای شمال و غرب اروپا نیز وضعیت متفاوت است؛ بازار کار متخصصان فناوری اطلاعات در دانمارک، فنلاند، آلمان، هلند، نروژ و سوئد تقریباً متعادل ارزیابی شده و در اتریش، سوئیس و انگلیس عرضه نیروی متخصص این حوزه بیش از تقاضاست.
اولافسن تفاوت کمبود نیروی انسانی میان کشورها را ناشی از ساختار اقتصادی و میزان عرضه نیروی کار دانست. به گفته او، بخشهای گسترده تولیدی در کشورهایی مانند کره جنوبی و آلمان، کمبود نیرو در مشاغلی با مهارت متوسط، از جمله مونتاژکاران و اپراتورهای ماشینآلات را توضیح میدهد. همچنین پرداخت دستمزد بالاتر به معلمان و متخصصان سلامت میتواند کمبود نیرو در این مشاغل را کاهش دهد.
پیا یوهانا فالستروم، سخنگوی سازمان کار اروپا، نیز کمبود نیروی انسانی را مسئلهای ساختاری و نه موقتی توصیف کرد. به گفته او، تغییرات جمعیتی، ناهماهنگی مهارتها با نیاز بازار، کیفیت مشاغل و محدودیت جابهجایی نیروی کار در این وضعیت نقش دارند. او بر ضرورت بهبود آموزش، شرایط کاری و تناسب مهارتهای نیروی کار با نیاز کارفرمایان تأکید کرد.
