موجی که دیده نمی‌شود، اما می‌کشد؛ روایت فشار مرگ

در تصور عمومی، انفجار با شعله، صدای مهیب و ترکش تعریف می‌شود. اما یافته‌های علمی نشان می‌دهد که در بسیاری از موارد، عامل اصلی آسیب، خود موج فشار است؛ موجی که در اثر آزاد شدن ناگهانی انرژی ایجاد می‌شود و با سرعتی فراتر از صوت، محیط اطراف را درمی‌نوردد. این موج با یک فشار مثبت شدید آغاز می‌شود و بلافاصله با مکش همراه می‌شود؛ ترکیبی که می‌تواند ساختارهای حیاتی بدن را در چند میلی‌ثانیه از هم بگسلد.

ویژگی هولناک موج انفجار این است که برخلاف ترکش، الزاماً نشانه خارجی ندارد. بسیاری از قربانیان در نگاه اول سالم به نظر می‌رسند، اما دقایقی یا ساعاتی بعد دچار نارسایی تنفسی یا آسیب مغزی می‌شوند. اندام‌هایی مانند ریه، گوش و مغز بیشترین آسیب را می‌بینند؛ پارگی پرده گوش، خونریزی داخلی ریه و اختلال در اکسیژن‌رسانی از جمله پیامدهای مستقیم این پدیده است.

 مغز؛ قربانی خاموش موج

موج انفجار می‌تواند بدون ضربه مستقیم، مغز را دچار آسیب کند. اختلال حافظه، سردرد، سرگیجه و مشکلات تمرکز از جمله پیامدهایی است که گاه با تأخیر ظاهر می‌شوند. همین ویژگی، این پدیده را به تهدیدی دیررس تبدیل کرده است؛ تهدیدی که در آمارهای اولیه کمتر دیده می‌شود اما در بلندمدت، زندگی بازماندگان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در جنگ‌های شهری اثر موج انفجار تشدید می‌شود. دیوارها، ساختمان‌ها و سطوح سخت، موج را بازتاب داده و فشار را چند برابر می‌کنند. به همین دلیل حتی افراد دور از محل انفجار نیز ممکن است دچار آسیب شوند. در چنین شرایطی، شهر به محیطی تبدیل می‌شود که خود، نقش تشدیدکننده خشونت را ایفا می‌کند.

راهنمای گام به گام ایمنی در برابر موج انفجار

در شرایط پر تنش جنگی آمادگی در سطوح فردی و خانوادگی بیش از هر زمان دیگری اهمیت می‌یابد. موج انفجار، یکی از اصلی‌ترین تهدیدات علیه سلامتی افراد جامعه محسوب می‌شود که علاوه بر صدمات جسمانی مستقیم، اثرات نامرئی و گاه طولانی‌مدتی بر جسم و ذهن انسان برجای می‌گذارد. ستاره تاجداری استادیار پرستاری داخلی جراحی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران به تشریح عوارض این پدیده و راهکارهای حیاتی برای حفظ ایمنی و سلامت پرداخته است.

تاجداری با بیان اینکه موج انفجار تهدیدی جدی بر سلامت جامعه است و آگاهی درباره راهکارهای مقابله آن ضروریست، ادامه داد و گفت: «موج انفجار که ناشی از فشار شدید هواست، می‌تواند آسیب‌های متعددی به بدن وارد کند. اندام‌های داخلی بدن مانند ریه‌ها، گوش‌ها و مغز در معرض آسیب جدی قرار دارند. پارگی پرده گوش، خونریزی داخلی ریه‌ها و ضربه مغزی خفیف، از جمله شایع‌ترین عوارضی هستند که ممکن است بلافاصله ظاهر نشوند و به مرور زمان تشدید یابند. پرتاب اجسام توسط موج انفجار نیز می‌تواند منجر به بریدگی، شکستگی استخوان یا ضربه به سر شود.»

اما اثرات موج انفجار به اینجا ختم نمی‌شود؛ مشکلات خواب، سرگیجه، اختلال در تعادل، سردرد و کاهش تمرکز از جمله اثرات روانی و عصبی این پدیده بر مغز هستند. استرس‌های مداوم و آسیب‌های فیزیکی ناشی از انفجار، سیستم ایمنی بدن را تضعیف کرده و فرد را مستعد ابتلا به بیماری‌های مختلف می‌سازد.

براساس گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تاجداری بر اهمیت آمادگی و تصمیم‌گیری‌های از پیش تعیین شده تأکید می‌کند و معتقد است این عوامل می‌توانند مرز بین زندگی و مرگ باشند. بر اساس تجربیات جهانی و استانداردهای ایمنی، راهکارهایی مانند فاصله‌گیری از مناطق پرخطر ،پناهگیری فوری، تعیین فضای امن خانگی پیشنهاد شده است.

به ساکنان مناطق درگیر جنگ توصیه شده یک اتاق امن در خانه، ترجیحاً حمام یا سرویس بهداشتی در آپارتمان‌ها، که به سادگی برای همه اعضای خانواده قابل دسترسی باشد، تعیین کنند.

همچنین اگر در آپارتمان یا ساختمان دیگری هستید، پشت دیوارهای محکم و ضخیم، گوشه‌های داخلی خانه، یا در اتاق‌های کوچک و بدون پنجره پناه بگیرید.

محافظت از پنجره‌ها توصیه دیگر است؛ در زمان هشدار پرده‌ها را بکشید تا از پخش شدن شیشه جلوگیری شود و از پنجره‌ها فاصله بگیرید. تقویت مبادی ورودی مانند پنجره‌ها با وسایل سنگین مانند مبل نیز می‌تواند ورود ترکش‌ها و موج انفجار را کاهش دهد.

تکنیک‌های حفاظتی هنگام انفجار

بلافاصله روی زمین بنشینید، سر خود را پایین آورده، نزدیک زانوها قرار دهید و با دستان خود حمایت کنید.

دهان خود را کمی باز نگه دارید و با انگشتان، از گوش‌های خود محافظت کنید.

در صورت داشتن کلاه ایمنی یا عینک محافظ، از آن‌ها استفاده کنید.

احتیاط پس از انفجار

عجله نکنید و تا زمانی که از ایمن بودن محیط مطمئن نشده‌اید، محل امن را ترک نکنید، زیرا ممکن است انفجارهای بعدی رخ دهد.

در حملات شدید که ممکن است با نشت گاز، انفجار یا آتش‌سوزی همراه باشد، بلافاصله شیر اصلی گاز خانه را ببندید و پریزهای برق اضافی را قطع کنید. از روشن کردن لامپ یا شعله در صورت احساس بوی گاز خودداری کنید.

مدیریت شرایط پس از انفجار: اولین گام‌ها برای بهبودی

پس از وقوع انفجار، مدیریت شرایط اهمیت زیادی دارد.

ارزیابی وضعیت جسمانی: در صورت مشاهده علائمی مثل سرگیجه، خونریزی از گوش یا مشکل تنفسی، فوراً به دنبال کمک پزشکی باشید. حتی علائم خفیف نیز می‌توانند نشانه آسیب اعضای داخلی بدن باشند.

تنفس کنترل شده: با تنفس عمیق و کنترل شده (دم به مدت ۴ ثانیه، نگه‌داشتن هوا به مدت ۴ ثانیه، و بازدم به مدت ۶ ثانیه)، تنش و شوک عصبی را کاهش دهید و ضربان قلب را تنظیم کنید.

اجتناب از حرکات اضافی: در صورت وجود سرگیجه یا احساس ضعف، دراز بکشید و تا رسیدن کمک، حرکت نکنید تا از تشدید آسیب‌های جسمی و مغزی جلوگیری شود.

مراقبت‌های پس از انفجار: بازیابی جسم و روان

مراقبت‌های طولانی‌مدت برای بازیابی کامل ضروری است: رصد علائم روانی: ترس مداوم، کابوس، اختلال خواب یا اختلال در تمرکز را جدی بگیرید و با افراد قابل اعتماد صحبت کنید یا از متخصصان کمک بگیرید.

تغذیه و مایعات: مصرف مایعات کافی و غذاهای مقوی به بازیابی بدن کمک می‌کند.

استراحت کافی: حتی در شرایط ناامن، سعی کنید ۶-۴ ساعت خواب شبانه داشته باشید.

حمایت از گروه‌های آسیب‌پذیر: کودکان و سالمندان

در شرایط بحرانی، آرامش روانی کودکان و سالمندان اولویت دارد:

ارتباط آرام با کودکان: با آن‌ها با صدایی آرام صحبت کنید و برایشان کتاب، اسباب‌بازی یا سرگرمی فراهم کنید.

ایجاد حس کنترل: به کودکان حس کنترل بدهید، مثلاً وظیفه نگهداری از چراغ قوه را به آن‌ها بسپارید.

همبستگی اجتماعی در سخت‌ترین لحظات می‌تواند قدرت نجات‌بخش باشد.

ارتباط با همسایگان: با همسایگان در ارتباط باشید، به سالمندان و خانواده‌های تنها کمک کنید و اطلاعات معتبر را به اشتراک بگذارید.

برنامه‌ریزی روزانه: برای فعالیت‌های خود برنامه روزانه طراحی کنید و از منابع استرس‌زا و اخبار جنگ دوری کنید.

فعالیت‌های لذت‌بخش خانوادگی: با اعضای خانواده فعالیت‌های لذت‌بخش و بازی‌های فکری انجام دهید.

تکنیک‌های آرام‌سازی: دعا، نیایش و تکنیک‌های آرام‌سازی را در برنامه روزانه خود قرار دهید.

پیشگیری از عوارض تاخیری: توجه به سلامت بلندمدت

مراجعه به متخصص: اگر علائمی مثل سردرد مزمن، کاهش شنوایی یا مشکلات حافظه بیش از یک هفته ادامه داشت، به متخصص مراجعه کنید.

تمرکز بر زمین: برای چند دقیقه پابرهنه روی زمین راه بروید، دراز بکشید و روی سطحی که به زمین متصل است، تمرکز کنید یا حس اتصال با پشتی صندلی را احساس نمایید. این کار به بازیابی تعادل بدن و خروج از حالت انجماد یا فلج روانی کمک می‌کند.

تمرین حواس پنج‌گانه: پنج چیزی که می‌بینید، چهار چیزی که می‌توانید لمس کنید، سه صدایی که می‌شنوید، دو بویی که استشمام می‌کنید و یک مزه غذا را نام ببرید. این تمرین ذهن را از چرخه نگرانی دور کرده و به فاصله گرفتن از شوک انفجار کمک می‌کند.

فعالیت بدنی ملایم: کشش عضلات یا قدم زدن‌های کوتاه مدت (در صورت ایمن بودن شرایط) می‌تواند تنش عضلانی را کاهش داده و به بهبود گردش خون کمک نماید.

توصیه‌های کلیدی برای اقدامات فوری و حمایتی

اطلاع‌رسانی: در صورت مشاهده علائم آسیب جسمی یا روانی در خود یا دیگران، فوراً به اطرافیان اطلاع دهید.

آموزش کمک‌های اولیه: یادگیری کمک‌های اولیه (بانداژ، کنترل خونریزی، بررسی وضعیت تنفس و احیا قلبی ریوی) می‌تواند حیاتی باشد.

اجتناب از خوددرمانی: بدون آموزش کافی، از مداخلات نادرست که می‌تواند عوارض را بدتر کند، خودداری نمایید.

حمایت اجتماعی: ارتباط با خانواده یا دوستان، حتی به صورت کوتاه، اثرات روانی انفجار را کاهش می‌دهد.

دسترسی به خدمات درمانی: از مراکز درمانی، سامانه‌های مشاوره تلفنی و آنلاین برای دریافت کمک و پاسخ به نگرانی‌هایتان استفاده کنید.

تاجداری تأکید می‌کند که در برابر تهدیدهای موشکی و پهپادی، شاید نتوان همیشه از آسیب جلوگیری کرد؛ اما با آماده‌سازی خانه و ذهن افراد، می‌توان احتمال زنده ماندن، سلامت جسمی و روانی و ایمنی اعضای خانواده را به طور قابل توجهی افزایش داد. این آمادگی، نشانه ترس نیست، بلکه نشان‌دهنده آگاهی، عقلانیت و مسئولیت‌پذیری است.