تخریب بخشی از زیرساخت‌های تحقیقاتی انستیتو پاستور ایران در جنگ تحمیلی

در پی چند مرحله حمله که آخرین مورد آن روز دوشنبه سوم فروردین رخ داد، موج انفجار و اصابت ترکش باعث وارد آمدن خسارت‌های قابل توجه به بخش‌هایی از ساختمان مرکزی این مؤسسه شد. بر اساس این گزارش، برخی ساختمان‌های این مجموعه دچار تخریب کامل شده و ریزش تجهیزات و وسایل در دیگر ساختمان‌ها و آزمایشگاه‌ها ادامه فعالیت این مرکز علمی و بهداشتی را با مشکلات جدی مواجه کرده است.

 انستیتو پاستور ایران اعلام کرد: مجموعه آسیب‌دیده با مساحتی حدود ۲۳ هزار مترمربع، شامل ۱۳ آزمایشگاه مرجع کشوری از جمله آزمایشگاه‌های کووید-۱۹، آبله میمونی، هاری، اشریشیاکلای، آربوویروس و تب‌های خونریزی‌دهنده ویروسی، مالاریا، سیاه‌سرفه، طاعون، تولارمی، تب کیو، بیوشیمی، پروتئین‌شیمی و تشخیص پیش از تولد بوده است. همچنین سه آزمایشگاه همکار مرجع شامل آزمایشگاه‌های هپاتیت، ایدز و آنفلوآنزا در این مجموعه فعالیت داشتند.

این مرکز علاوه بر آن دارای هشت آزمایشگاه بهداشتی شامل آزمایشگاه‌های سل، لیشمانیوز، توکسوپلاسموز، بورلیوز، سیاه‌زخم، بوتولیسم، بروسلوز و بیماری‌های قارچی، ۲۳ بخش تحقیقاتی، دو مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت، سه بانک زیستی، سه شبکه تحقیقاتی، سه مرکز تحقیقاتی، یک واحد واکسیناسیون و یک آزمایشگاه مورد تأیید سازمان غذا و دارو بوده است.

در این مجموعه ۱۱۰ عضو هیأت علمی، بیش از ۴۰۰ کارشناس و عضو غیرهیأت علمی و ۸۰ دانشجوی دکترای تخصصی مشغول فعالیت و تحصیل بودند که بر اساس اعلام این مؤسسه، خوشبختانه در این حوادث آسیبی به آنان وارد نشده است.

انستیتو پاستور ایران همچنین اعلام کرد با تمهیداتی که از پیش اندیشیده شده بود، فعالیت‌های تشخیصی اصلی این مؤسسه همچنان در سایر شعب انستیتو پاستور ایران ادامه خواهد داشت.

انستیتو پاستور ایران که در سال ۱۲۹۹ تأسیس شده، قدیمی‌ترین مؤسسه بهداشتی و پزشکی کشور به شمار می‌رود. ساختمان فعلی آسیب‌دیده در سال ۱۳۰۳ توسط مرحوم عبدالحسین میرزا فرمانفرماییان وقف این مؤسسه شد و بخشی از بناهای قدیمی آن نیز در فهرست میراث فرهنگی ثبت شده‌اند.

این مؤسسه عضو شبکه جهانی پاستور است؛ شبکه‌ای متشکل از ۳۳ مؤسسه در سراسر جهان که بیش از یک قرن در خط مقدم مبارزه با بیماری‌های عفونی فعالیت داشته‌اند و در حوزه‌های تحقیقات کاربردی، بهداشت عمومی و پاسخگویی اجتماعی همکاری می‌کنند.

انستیتو پاستور ایران در طول تاریخ فعالیت خود با تولید واکسن‌ها و کیت‌های تشخیصی، بهره‌گیری از آزمایشگاه‌های تخصصی و انجام تحقیقات مبتنی بر نیازهای جامعه، نقش مهمی در کنترل بیماری‌هایی مانند آبله، وبا، طاعون، تب‌های راجعه، هاری، سل، هپاتیت، تب‌های خونریزی‌دهنده ویروسی و کووید-۱۹ ایفا کرده است و در پایش بیماری‌های نوپدید و بازپدید نیز از مراکز پیشرو کشور به شمار می‌رود. همچنین این مؤسسه در تربیت متخصصان و پژوهشگران حوزه علوم پایه، بهداشت عمومی، تشخیص بیماری‌های عفونی و واکسن نقش مؤثری در ارتقای دانش و توان علمی حوزه سلامت کشور داشته است.