گران‌ترین شهرهای جهان برای خدمات عمومی در سال ۲۰۲۵؛ آلمان پیشتاز شد

بر اساس گزارش سال ۲۰۲۵ «نقشه قیمت‌های جهانی» دویچه بانک که هزینه‌های ماهانه خدمات پایه در ۶۷ شهر جهان (از جمله ۲۸ شهر در اروپا) را بررسی می‌کند، اختلاف زیادی در هزینه‌های خدمات عمومی میان شهرها وجود دارد. خدمات پایه این سنجش بر اساس برق، گرمایش، سرمایش، آب و جمع‌آوری زباله برای یک آپارتمان ۸۵ متری است.بر این اساس شهرهای اروپایی در فهرست گران‌ترین شهرهای جهان از نظر هزینه خدمات عمومی قرار دارند. در واقع، ۱۸ مورد از ۲۰ شهر با بیشترین هزینه خدمات عمومی در اروپا قرار گرفته‌ است.

آلمان گران‌ترین کشور

آلمان به عنوان گران‌ترین کشور از نظر خدمات عمومی شناخته می‌شود. مونیخ با هزینه ماهانه ۳۷۰ یورو در صدر فهرست جهانی قرار دارد. فرانکفورت با ۳۳۹ یورو و برلین با ۳۳۳ یورو در رتبه‌های بعدی قرار دارند و جایگاه آلمان را در صدر جدول تثبیت می‌کنند.ادینبرو با میانگین قبض ماهانه ۳۴۶ یورو دومین شهر گران‌قیمت جهان و نخستین شهر بریتانیا از این نظر است. دیگر شهرهای بریتانیا نیز پرهزینه‌اند: لندن با ۲۹۵ یورو در رتبه هفتم و بیرمنگام با ۲۷۰ یورو در رتبه یازدهم قرار دارد.از دیگر شهرهای گران در ده رتبه اول می‌توان به ورشو با ۳۲۷ یورو، وین با ۳۰۴ یورو، پراگ با ۲۸۶ یورو، آمستردام با ۲۷۵ یورو و اسلو با ۲۷۱ یورو هزینه در ماه اشاره کرد.

شهرهایی با کمترین هزینه خدمات عمومی

در سوی دیگر، استانبول با تنها ۶۸ یورو در ماه، ارزان‌ترین شهر اروپا از نظر هزینه خدمات عمومی است و در اتحادیه اروپا، هلسینکی با ۱۱۵ یورو کم‌هزینه‌ترین است. بوداپست و لیسبون هر دو با ۱۳۵ یورو، بارسلونا با ۱۷۰ یورو و مادرید با ۱۸۰ یورو نیز در میان شهرهای مقرون‌به‌صرفه قرار دارند. حتی در کشورهای پرهزینه‌ای مانند ایتالیا، شهرهایی مانند میلان با ۲۰۰ یورو و رم با ۲۰۲ یورو قیمت‌های نسبتا متعادلی دارند.در خارج از اروپا، هزینه‌ها تفاوت زیادی دارند. در سان‌فرانسیسکو به عنوان گران‌ترین شهر آمریکا، هزینه خدمات عمومی ۲۰۲ یورو است و در نیویورک این رقم ۱۸۱ یورو است. همچنین توکیو به طور میانگین ۱۵۱ یورو، تورنتو ۱۰۷ یورو و پکن تنها ۵۲ یورو هزینه دارد.

افزایش شدید در پنج سال گذشته

از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵، هزینه خدمات عمومی در بسیاری از شهرها به شدت افزایش یافته است. استکهلم با افزایش ۱۷۶ درصدی، بیشترین رشد را داشته است و پس از آن اسلو با ۱۳۳ درصد قرار دارد. همچنین ورشو با ۱۱۲ درصد، بروکسل با ۹۷ درصد، بیرمنگام با ۹۶ درصد و ادینبرو با ۹۳ درصد افزایش‌های چشم‌گیری را تجربه کرده‌اند. در شهرهای آلمان این افزایش حدود ۵۰ درصد بوده است. قابل توجه اینکه در این بازه تنها دو شهر اروپایی کپنهاگ و بوداپست به ترتیب با منفی ۷ درصد و منفی 6 درصد کاهش قیمت هزینه‌های عمومی را تجربه کرده‌اند.نوسانات نرخ ارز بخشی از این افزایش قیمت‌ها را در خارج از منطقه یورو را توضیح می‌دهد، اما روند کلی نشان‌دهنده رشد قابل توجه هزینه‌ها در بیشتر نقاط اروپا است.

نسبت درآمد به هزینه خدمات عمومی

سهم درآمد خالص افراد که صرف خدمات عمومی می‌شود بسیار متفاوت است. در اروپا، ساکنان ژنو و زوریخ به لطف درآمدهای بالا به ترتیب تنها با ۳.۲ درصد و ۳.۳ درصد از کل درآمد خود را می‌پردازند ، که کمترین میزان در اروپاست. در مقابل، ساکنان آتن با ۱۸.۸ درصد و ورشو با ۱۷.۶ درصد بخش بزرگی از درآمد خود را صرف این هزینه‌ها می‌کنند. در خارج از اروپا، مانیل با ۲۵.۹ درصد در صدر قرار دارد و مونترال با ۲.۶ درصد پایین‌ترین سهم را دارد.از نظر میزان حقوق، ژنو با ۷۳۰۷ یورو و زوریخ با ۷۱۲۷ یورو در صدر شهرهای اروپایی هستند. استانبول با میانگین حقوق ۸۵۵ یورو پایین‌ترین میزان را دارد و در میان کشورهای اتحادیه اروپا، آتن با ۱۰۴۴ یورو در پایین‌ترین سطح قرار دارد.

در مجموع، گزارش دویچه بانک نشان می‌دهد که هزینه‌های خدمات عمومی در سال ۲۰۲۵ به یکی از دغدغه‌های اصلی زندگی شهری در اروپا تبدیل شده‌اند. تفاوت شدید میان کشورها و شهرها نه‌تنها به عوامل اقتصادی و اقلیمی، بلکه به سیاست‌های حمایتی، منابع انرژی، و رویدادهای ژئوپلیتیکی مانند جنگ اوکراین نیز وابسته است. در حالی‌که شهروندان سوئیسی با بالاترین درآمدها کمترین فشار را در پرداخت قبوض تجربه می‌کنند، ساکنان برخی پایتخت‌های اروپای شرقی و جنوبی بخش بزرگی از درآمد خود را صرف هزینه‌های پایه می‌کنند. این تفاوت‌ها اهمیت برنامه‌ریزی‌های اقتصادی، بهینه‌سازی مصرف انرژی و اصلاحات ساختاری در سیاست‌های انرژی را بیش از پیش آشکار می‌سازد.