خودکشی همچنان یکی از جدیترین چالشهای سلامت روان در جهان است. شناسایی بهموقع نشانههای خطر، گفتوگوی درست با فرد در بحران و دسترسی سریع به خدمات تخصصی میتواند در پیشگیری از بسیاری از موارد مؤثر باشد.
نوزدهم شهریورماه برابر با دهم سپتامبر، روز جهانی مبارزه با خودکشی نامیده شده که هر سال با تلاش برای آگاهیرسانی و کمک به پیشگیری از خودکشی گرامی داشته میشود. سازمان جهانی بهداشت سه سال است که شعار خود را برای این روز «تغییر روایت درباره خودکشی؛ گفتوگو را آغار کنیم» قرار داده است. توجه به اطرافیان و شنیدن داستان آنها اولین گامها برای مراقبت و پیشگیری از خودکشی است.
خودکشی سالانه جان ۷۲۷ هزار نفر را میگیرد و ۷۳ درصد موارد در کشورهای کمدرآمد و با درآمد متوسط رخ میدهد. تنها ۳۸ کشور راهبرد ملی پیشگیری دارند و انگ اجتماعی، مانع اصلی دریافت کمک است.
«توجه فوری و پایدار به بازماندگان رویدادهای غمبار دی و نیز بازماندگان جنگهای سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ ضرورتی ملی است.» امیرحسن جلالی ندوشن، روانپزشک و سخنگوی انجمن علمی روانپزشکان ایران در این یادداشت توضیح میدهد که چگونه باید از جامعهای که دچار بحرانهایی مانند جنگ، خشونت، آوارگی، فقدان، انزوای اجتماعی و فروپاشی معیشت شده، در مقابل خودکشی مراقبت کرد.
کارشناسان در نشستی درباره پیشگیری از خودکشی ، این پدیده را پیچیده و چندعاملی دانستند که با مداخله بهموقع، افزایش سواد سلامت روان، کاهش انگ اجتماعی، گسترش خدمات مشاورهای و درمانی و پوشش مسئولانه و آگاهانه رسانهها، قابل پیشگیری است.
