تورم سالانه خانوارهای کشور در مردادماه به ۶۹.۹ درصد رسید؛ درحالیکه دهکهای کمدرآمد با ۷۸.۳ درصد و خانوارهای روستایی با ۸۳.۱ درصد فشار تورمی سالانه بیشتری را تجربه کردند.
مرکز آمار ایران اعلام کرد تورم نقطهبهنقطه خانوارها در مرداد ۱۴۰۵ به ۸۹ درصد و تورم سالانه به ۶۹.۹ درصد رسیده و خوراکیها و آشامیدنیها با تورم ۱۲۷.۵ درصدی در صدر قرار دارند.
بررسی روند تورم دهکی نشان میدهد یکی از مقاطع تشدید فشار قیمتی بر خانوارهای کمدرآمد، سال ۱۴۰۱ و همزمان با حذف ارز ترجیحی بوده است؛ سیاستی که با جهش قیمت کالاهای اساسی، بهویژه اقلام خوراکی، تورم دهکهای پایین را به شکل محسوسی بیشتر از خانوارهای پردرآمد افزایش داد.
جدیدترین گزارش مرکز آمار نشان میدهد هرچند سرعت افزایش قیمتها کمتر شده، اما نرخ تورم نقطه به نقطه همچنان بالای 80 درصد و تورم مواد غذایی همچنان سه رقمی است و دهکهای پایینتر تورمی بیشتری احساس میکنند.
پنج تا هفت میلیون نفر در کشور دچار فقر غذاییاند، بسیاری پس از جنگ ۴۰ روزه بیکار شدهاند و تورم مزمن تابآوری خانوادهها را فرسوده کرده است. بسیاری از نظامهای رفاهی در دل بحرانها متولد شدهاند زیرا دولتها دریافتهاند که بدون تضمین حداقلی از امنیت اجتماعی، حتی موفقترین برنامههای اقتصادی نیز با بیثباتی روبهرو خواهند شد. در ایران چه زمانی وقت اولویت دادن به سیاستگذاری اجتماعی است؟