نشست همفکری درباره حملونقل عمومی رایگان با حضور پژوهشگران و تحلیلگران شهری، به صحنهای برای جدال دیدگاهها تبدیل شد؛ برخی کارشناسان با استناد به تجربههای جهانی آن را طرحی پرهزینه با اثر محدود بر کاهش ترافیک و آلودگی دانستند. در مقابل با استناد به دادههای مالی شهر تهران و مصارف شرکت بهرهبرداری مترو این انتقادها رد شد و از سیاست حملونقل عمومی رایگان بهعنوان ابزاری برای عدالت اجتماعی و کاهش فشار هزینهای بر شهروندان دفاع شد.
تهران در آستانه یک بازنگری مهم در طرح تفصیلی قرار گرفته بازنگریای که هم به جانمایی احتمالی مراکز نظامی در چارچوب پدافند غیرعامل میپردازد و هم توسعه فضاهای زیرزمینی را بهعنوان راهحل کمبود زمین و تابآوری شهری دنبال میکند. در حالی که شهرداری از «بازطراحی هوشمندانه استقرارها» سخن میگوید، شورای شهر بر حفظ چارچوب فعلی و اصلاح تدریجی تأکید دارد.
یک سال پس از جنگ ۱۲ روزه ساکنان خانههای آسیبدیده میگویند درحالیکه بخش عمرانی خسارتها تا حدی جبران شده، تأمین لوازم خانگی با توجه به جهش قیمتها و کمکهای محدود، همچنان یکی از اصلیترین چالشهای آنهاست.
روند سالمندی در ایران و بهویژه تهران از یک تغییر آرام جمعیتی عبور کرده و به یک مسئله چندلایه اجتماعی، شهری و روانی تبدیل شده، افزایش سهم سالمندان، تغییر ساختار خانواده، کاهش شبکههای حمایتی و گسترش تنهایی، تصویری پیچیده از آینده شهرها ترسیم میکند؛ تصویری با وجود اقدامات انجام شده همچنان با چالشهای ساختاری و اطلاعاتی جدی همراه است.
شهرداری تهران عرضه آزمایشی طرح «خانهریز» را آغاز کرده؛ طرحی که بر اساس آن شهروندان میتوانند از چند سانتیمتر تا یک واحد کامل مسکونی را بخرند. همزمان برخی کارشناسان شهری نسبت به پیامدهای اقتصادی و شهرسازی این مدل هشدار میدهند.
«واقعا ترسناک بود. همه جنگ ما سرکار بودیم. دیگه با ترس ولرز داشتیم فعالیت می کردیم.» این بخشی از گفتههای پاکبانی است که در تمام چهل روز بمباران در خیابانهای تهران سر کار بود.
تهران چهل روز زیر بمباران بود. خیابانها خالی شده بود اما پاکبانها هنوز در شهر کار میکردند. آنها جنگ را به شکل دیگری دیدند. این گزارش روایت بمباران تهران از زبان آنهاست.
ساعتهای اول جنگ که مردم هراسان از خانهها بیرون آمده بودند و خیابانها پر از شایعه بود، نیروهای آتشنشانی، میان انفجارها و ساختمانهای فروریخته، دنبال راهی برای رسیدن به آدمهایی میگشتند که زیر آوار نفس میکشیدند. جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتشنشانی تهران، حالا از عملیاتهایی میگوید که گاهی تا سه شبانهروز طول میکشید و از نجات معجزهآسای خانوادهای معلق در طبقه پنجم یک ساختمان فروریخته.
جنگ که تمام میشود، شهر آرام نمیگیرد؛ فقط شکل بحران عوض میشود. با آوارها خرابیها چه باید کرد؟ آیا بازسازی یعنی بازگرداندن دیوارها به وضعیت قبل، یا فرصتی است برای بازنویسی حافظه یک شهر؟
بارشهای اخیر به ویژه در اسفند و فروردین، میانگین کشوری را به نرمال و تا اندکی بالای نرمال رساند اما تابستان امسال همچنان برای تهران، مشهد، کرج و اراک بحرانی خواهد بود
انتخابات هفتمین دوره شوراهای شهر و روستا که قرار بود در 11 اردیبهشت برگزار شود، با مصوبه شورای عالی امنیت ملی به تعویق افتاد و زمان آن به «۶۰ روز پس از پایان رسمی جنگ» موکول شد؛ تصمیمی که دولت آن را معطوف به شرایط جنگی و ضرورت حفظ انسجام ملی میداند، اما در سطح سیاسی و کارشناسی، بحثی جدی درباره پیامدهای آن بر مشارکت، مدیریت شهری و فضای سیاسی کشور شکل گرفته است.
همزمان با انتشار خبرهایی درباره «پلمب یا اخطار به کافههای خیابان سنایی»، بررسیها نشان میدهد که کافههای خیابان سنایی و کافههایی در غرب تهران اخطار پلمب دریافت کردهاند.
