به گزارش آتیهآنلاین، تحقیقات این نهاد تجاری اخلاقی نشان میدهد که در چرخه قبلی پدیده «النینو»، بهرهوری کشاورزان و کارگران در جمهوری دومینیکن ۱۳ درصد، در اکوادور ۲۲ درصد و در پرو ۶ درصد نسبت به سال قبل از آن کاهش یافته بود. پدیده «النینو» در سال ۱۹۸۳ — که یکی از شدیدترین موارد ثبتشده در تاریخ است — به ۱۵ درصد از کل سطح زیر کشت موز در اکوادور آسیب زد و به کاهش ۳۶ درصدی صادرات منجر شد.
دکتر کارلی-جین استنتون، مدیر بخش اقلیم و محیط زیست در «بنیاد فیرترید»، میگوید «پیشبینی میشود این دوره از «النینو» به بروز شرایط جوی شدیدتری، از جمله بارندگیهای سنگین و بادهای قوی منجر شود و انتظار داریم که پیامدهای آن برای تولیدکنندگان، شدیدتر از دورههای پیشین باشد.»
به گزارش ایسنا، شواهد موجود، این نگرانیها را بیش از پیش تقویت میکنند. طبق گزارش نشریه تجاری «فروتنت» (Fruitnet) و به نقل از «انجمن تولیدکنندگان موز در ماگدالنا و لا گوآخیرا»، صادرات از منطقه کارائیب کلمبیا بین ماههای ژوئیه تا سپتامبر امسال، با کاهشی ۳۲ درصدی، به ۱۲۲ میلیون دلار رسیده است. تنها در سپتامبر، حجم محمولههای ارسالی نسبت به مدت مشابه سال قبل، ۴۲ درصد کاهش یافته و درآمد حاصل از آن نیز تقریبا نصف شده و از ۷۰ میلیون دلار، به ۴۰ میلیون دلار رسیده است.
این انجمن اعلام کرد: «با توجه به خطراتی که تداوم تولید موز را تهدید میکند، ما از بازارهای بینالمللی میخواهیم شرایط تجاری فراهم کنند که هزینههای واقعی تولید را به رسمیت بشناسد و به پایداری این بخش کمک کند.» در این گزارش آمده است که کاهش بهرهوری ناشی از تغییرات اقلیمی و افت درآمدهای صادراتی — که به دلیل مشکلات ارزی تشدید شده است — «پایداری اقتصادی این صنعت را تضعیف میکند».
بر اساس گزارش گاردین، پژوهشی که در سال ۲۰۲۰ برای «بانک توسعه بینآمریکایی» انجام و منتشر شد، نتیجه گرفت تولیدکنندگان برای سازگاری با تغییرات اقلیمی یا کاهش اثرات آن، به کمک بیشتری نیاز دارند، زیرا ممکن است تا سال ۲۰۵۰، وسعت زمینهای مناسب برای کشت موز در سراسر آمریکای لاتین و حوزه کارائیب، بهطور میانگین ۶۱ درصد کاهش یابد.











