داشتن شغل لزوما به معنای پایان جستوجو برای یافتن فرصت کاری بهتر نیست. پژوهشی از سوی بانک مرکزی اروپا (ECB) با استفاده از دادههای این نهاد و آمارهای فدرال رزرو آمریکا نشان میدهد که بهطور میانگین ۱۳ درصد از افراد شاغل در اروپا همچنان به دنبال شغل جدید هستند؛ در حالی که این میزان در میان شاغلان آمریکایی ۱۹ درصد است.
تفاوت اصلی میان کارگران دو سوی اقیانوس اطلس تنها در تعداد افرادی که به دنبال تغییر شغل هستند خلاصه نمیشود، بلکه به انگیزه آنها برای این جستوجو مربوط است. در آمریکا، کارکنان عمدتا برای افزایش درآمد خود به دنبال شغل جدید میگردند؛ در حالی که در اروپا، انگیزه اصلی بیشتر حفظ امنیت شغلی و آمادگی برای احتمال از دست دادن شغل فعلی است.
این پژوهش که بر پایه دادههای ۱۱ کشور اصلی منطقه یورو و ایالات متحده انجام شده، بررسی میکند که چه عواملی افراد شاغل را به جستوجوی شغل جدید سوق میدهد و این جستوجو چگونه انتقال از یک شغل به شغل دیگر را آسانتر میکند.
پژوهشگران پس از شناسایی دو انگیزه اصلی، یعنی دستیابی به دستمزد بالاتر و امنیت شغلی بیشتر، دریافتند افرادی که در زمان داشتن شغل به دنبال فرصتهای جدید میگردند، تقریبا شش برابر بیشتر از کسانی که چنین اقدامی نمیکنند، احتمال دارد شغل خود را تغییر دهند.
همچنین نزدیک به نیمی از افرادی که یک شغل جدید را آغاز میکنند، پیش از آن شاغل بودهاند، نه بیکار.
در ایالات متحده، مهمترین عامل جستوجوی شغل جدید، چیزی است که پژوهشگران آن را «نردبان دستمزد» مینامند؛ یعنی تلاش برای دستیابی به درآمد بیشتر.
رضایت از افزایش دستمزد پس از تغییر شغل، سه برابر بیشتر از ترس از دست دادن شغل فعلی، در تصمیم کارکنان آمریکایی برای جستوجوی فرصت جدید تاثیر دارد. در مقابل، برای بیشتر کارکنان اروپایی، نگرانی درباره امنیت شغلی بر تمایل به افزایش درآمد غلبه دارد.
بر اساس این مطالعه، در کشورهای اسپانیا، آلمان، فرانسه، ایتالیا، هلند، بلژیک، اتریش، فنلاند و ایرلند، جستوجو برای یافتن شغلی امنتر، عامل مهمتری از تلاش برای افزایش دستمزد است. در میان کارکنان شاغل در یونان و پرتغال، این دو انگیزه تقریبا وزن مشابهی دارند.
پژوهشگران معتقدند تفاوت در ساختار بازارهای کار دو منطقه، دلیل اصلی این تفاوت رفتاری است. در کشورهایی مانند آمریکا که شکاف دستمزدی میان کارکنان بیشتر است، افراد انگیزه بیشتری برای یافتن شغلهایی با درآمد بالاتر دارند؛ زیرا تغییر کارفرما میتواند فرصت بیشتری برای افزایش حقوق و حرکت به سمت سطوح بالاتر درآمدی ایجاد کند.
شرایط در اروپا متفاوت است. در بسیاری از کشورهای اروپایی، دورههای بیکاری بلندمدت رایجتر است و فردی که شغل خود را از دست میدهد، ممکن است مدت زمان بیشتری برای یافتن کار جدید نیاز داشته باشد.
به همین دلیل، کارکنان اروپایی ترجیح میدهند پیش از از دست دادن شغل فعلی، بهصورت پیشگیرانه به دنبال فرصتهای دیگر باشند.
این مطالعه همچنین نشان میدهد که تصمیم به جستوجوی شغل جدید معمولا یک رفتار کوتاهمدت نیست.
بین ۵۰ تا ۶۰ درصد از کارکنانی که با داشتن شغل جستوجوی شغل جدید را آغاز میکنند، چند ماه بعد نیز همچنان به این کار ادامه میدهند. حتی پس از انتقال به یک شرکت جدید، حدود ۴۰ درصد از این افراد همچنان به دنبال فرصتهای شغلی دیگر هستند.
این پژوهش نشان میدهد که جستوجوی فعالانه شغل، احتمال تغییر موقعیت کاری را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد.
در آمریکا، افرادی که به دنبال شغل جدید هستند، ۷.۵ واحد درصد بیشتر از سایر کارکنان احتمال دارد شغل خود را تغییر دهند. این میزان در اروپا ۵.۳ واحد درصد است.
البته تفاوتهای قابل توجهی میان کشورهای اروپایی وجود دارد. در هلند، جستوجوی فعالانه شغل احتمال تغییر کار را بیش از ۱۲ واحد درصد افزایش میدهد.
در مقابل، در کشورهای جنوب اروپا این تاثیر کمتر است؛ بهگونهای که در یونان، پرتغال و ایتالیا احتمال تغییر شغل حدود چهار واحد درصد افزایش مییابد و در اسپانیا این افزایش حدود پنج واحد درصد است.
این یافتهها نشان میدهد که بازار کار تنها به میزان اشتغال یا بیکاری محدود نمیشود؛ بلکه امنیت شغلی، سطح دستمزدها و امکان پیشرفت اقتصادی نیز نقش تعیینکنندهای در رفتار کارکنان و تصمیم آنها برای ماندن یا تغییر مسیر شغلی دارد.
منبع: english.elpais.com
