در سایه بحرانهای پیدرپی و فضای جنگی حاکم بر کشور، گروههای آسیبپذیر بیش از دیگران تحت فشار قرار گرفتهاند؛ اما در میان آنها، افراد دارای معلولیت شرایطی بهمراتب دشوارتر را تجربه میکنند.
دسترسی برابر به خدمات شهری، حقی است که برای بسیاری از شهروندان بدیهی به نظر میرسد؛ اما برای افراد دارای معلولیت، همین حق ساده گاهی به رؤیایی دستنیافتنی تبدیل میشود. در حالیکه فناوری و اپلیکیشنهای هوشمند وعده زندگی آسانتر میدهند، واقعیت برای بسیاری از کاربران دارای معلولیت در ایران چیز دیگری است.
جامعه معلولان از ابتداییترین خدمات درمانی، پرستاری و توانبخشی نیز محروماند، هم قانون حمایت از حقوق معلولان اجرا نمیشود و هم حمایتهای معیشتی و اشتغالزایی عملاً به نیازهای این قشر پاسخ شایستهای نمیدهد، پاسخی که بتواند مشکلات این گروه از جامعه را برطرف کند.
آمار تازه یورو استات نشان میدهد نزدیک به یکچهارم افراد دارای معلولیت در اتحادیه اروپا برای تأمین هزینههای زندگی مشکل دارند. نرخ «در معرض فقر» در کشورهای بالتیک و کرواسی بهطور چشمگیری بالاتر از میانگین اتحادیه است.
