در دو سال گذشته ۶۶۷ میلیون نفر در جهان در محل کار آسیب جدی دیده‌اند. خطرات شغلی ترکیبی از عوامل محیطی، جمعیتی، اقتصادی و ساختاری است که ضرورت اجرای برنامه‌های ایمنی را در سطح جهانی یادآوری می‌کنند.

گزارش تازه ایسا نشان می‌دهد بیش از ۶۰ کشور جهان در دو سال اخیر اصلاحات گسترده‌ای را برای گسترش پوشش تأمین‌اجتماعی آغاز کرده‌اند تا بتوانند به تغییرات بازار کار، کاهش نابرابری دسترسی و حمایت از گروه‌های جاافتاده از نظام‌های سنتی پاسخ دهند.

جهان در آستانه دهه‌ای تازه قرار دارد؛ دهه‌ای که در آن رفاه اجتماعی دیگر با الگوهای گذشته اداره نمی‌شود. فشارهای جمعیتی، تحولات بازار کار، موج دیجیتالی‌شدن و بحران‌های هم‌زمان، کشورها را به سمت طراحی نظام‌های تأمین‌اجتماعی تاب‌آور، پایدار و فراگیر سوق داده است.

گسترش اقتصاد غیررسمی و ناپایداری درآمدها، امنیت مالی دوران سالمندی را برای میلیون‌ها کارگر تهدید می‌کند؛ چالشی که نظام‌های بازنشستگی و سیاست‌های رفاهی را با آزمونی جدی روبه‌رو کرده است.

مقابله با فقر سالمندان و نابرابری جنسیتی نیازمند رویکردی چندبعدی فراتر از افزایش مستمری است. سیاست‌های جامع در حوزه اشتغال، حمایت اجتماعی و اصلاح نظام بازنشستگی، در بلندمدت امنیت مالی و کرامت سالمندان را تضمین و از بحران‌های آینده جلوگیری می‌کند.

بازنشستگی آرام به رؤیایی دوردست تبدیل شده است. ترکیب تورم سرسخت، بدهی‌های عظیم دولتی و بحران جمعیت سالخورده، نظام‌های بازنشستگی جهانی را تحت فشار بی‌سابقه‌ای قرار داده و امنیت مالی آینده را به چالشی جهانی بدل کرده است.

گزارش جدید سازمان بین‌المللی کار هشدار می‌دهد که ۳.۸ میلیارد نفر بدون حمایت اجتماعی پایه، در برابر تغییرات اقلیمی بی‌پناهند و گذار عادلانه به اقتصاد سبز بدون سرمایه‌گذاری در این حوزه غیرممکن است.

نسل‌های دیجیتال با مهارت‌های فناوری و اشتیاق به آزادی شغلی، اقتصاد گیگ را از گزینه‌ای جانبی به جریان اصلی بازار کار تبدیل کرده‌اند. هزاره‌ای‌ها، نسل زد و آلفا با فریلنسری، پروژه‌های کوتاه‌مدت و انعطاف‌پذیری، استانداردهای موفقیت و نحوه تعامل انسان با کار را بازتعریف می‌کنند.