بهرهگیری از فناوریهای نوین، ارتقای آموزشهای ایمنی و تقویت نظارت محلی در کنار مشارکت کارگران و کارفرمایان، مسیر تحقق ایمنی پایدار در بخشهای پرریسک را هموار کرده و امکان برنامهریزی متناسب با شرایط هر استان و صنعت را فراهم میآورد.
این گزارش روایتی است از شکاف عمیق بین آمارهای رسمی متعارض، وعدههای ساماندهی بیثمر و واقعیت تلخ زندگی کسانی که در نبود یک متولی و تشکل مشخص، هر روز در معرض تهدید و بهرهکشی هستند.
