فقر و موانع دسترسی به آموزش به کار کودکان در میانمار منجر می‌شود

بر اساس مطالعه جدید سازمان بین‌المللی کار (ILO)، فقر، آسیب‌پذیری اقتصادی و دسترسی محدود به آموزش، از عوامل اصلی سوق دادن کودکان به کار هستند؛ از جمله کارهای خطرناک و بدترین اشکال کار کودکان در جوامع کشاورزی و روستایی سراسر میانمار.

این مطالعه با عنوان «تحلیل وضعیت بدترین اشکال کار کودکان و وضعیت آموزش در مناطق کشاورزی و دیگر مناطق روستایی میانمار»، شرایط 17 روستا در پنج شهرستان را دربرگرفت. این مطالعه کیفی با مشارکت کودکان، والدین، جوانان، معلمان، کارفرمایان، سازمان‌های جامعه مدنی و نمایندگان جوامع محلی انجام شد.

شرکت‌کنندگان از وجود کار کودکان، از جمله کارهای خطرناک، در بخش‌های کشاورزی، ساخت‌وساز، خدمات و دیگر مشاغل خبر دادند. نوجوانان 12 تا 17 ساله به‌طور ویژه تحت تاثیر این وضعیت قرار دارند. کارهای خطرناک شامل سم‌پاشی بدون تجهیزات حفاظتی، حمل بارهای سنگین، کار در ارتفاع و کار با ماشین‌آلات خطرناک بوده است. این مطالعه همچنین گزارش‌هایی درباره مشارکت کودکان در فعالیت‌هایی را ثبت کرده است که طبق کنوانسیون شماره 182 سازمان بین‌المللی کار در زمره بدترین اشکال کار کودکان قرار می‌گیرند؛ از جمله مشارکت در درگیری‌های مسلحانه، فعالیت‌های غیرقانونی و بهره‌کشی جنسی تجاری.

مشکلات اقتصادی مهم‌ترین عامل سوق دادن کودکان به کار بوده است. گزارش شده است که خانواده‌هایی که با درآمدهای بی‌ثبات، بدهی، آوارگی و از دست دادن منابع معیشتی مواجه هستند، به‌طور فزاینده‌ای به کار کودکان به‌عنوان راهی برای مقابله با فشارهای اقتصادی متوسل می‌شوند. درگیری، ناامنی و زلزله مارس 2025 هم این فشارها را تشدید کرده‌اند.

این مطالعه موانع قابل توجهی را برای ادامه تحصیل کودکان شناسایی کرده است. این موانع شامل هزینه‌های غیرمستقیم تحصیل، زیرساخت‌های آسیب‌دیده و ناامن، کمبود معلم، الزامات مربوط به ارائه مدارک، فاصله زیاد تا مدارس متوسطه و اختلالات ناشی از درگیری‌ها و بلایای طبیعی است.

«یوتونگ لیو»، مسئول رابط و نماینده سازمان بین‌المللی کار در میانمار گفت: «این یافته‌ها نشان می‌دهند که نمی‌توان با کار کودکان به‌صورت جداگانه و منفک از سایر مسائل مقابله کرد. خانواده‌ها به کار شایسته و منابع معیشتی پایدار نیاز دارند، کودکان باید به آموزش ایمن و باکیفیت دسترسی داشته باشند و جوامع هم به نظام‌های قوی‌تری برای شناسایی و حمایت از کودکانی که در معرض خطر هستند نیاز دارند.»

این گزارش خواستار اقدام‌های یکپارچه برای بهبود دسترسی به آموزش و ماندگاری کودکان در مدرسه، تقویت معیشت خانوارها و حمایت اجتماعی، پیشگیری از کارهای خطرناک و دیگر بدترین اشکال کار کودکان و تقویت نظارت، ارجاع موارد و هماهنگی میان نهادهای مسئول شده است.

این مطالعه در چارچوب پروژه «دستیابی به کاهش کار کودکان در حمایت از آموزش» (ARISE) سازمان بین‌المللی کار انجام شده و بودجه آن را دولت ژاپن تامین کرده است.

منبع: ILO