تا چند دهه پیش استفاده از رسانههای سنتی برای اطلاعرسانی درباره خدمات سازمانهای تامین اجتماعی روالی عادی بود؛ مسیری که لازم ولی ناکافی، بدون استراتژیهای ارتباطاتی هدفمند و تعامل دو طرفه بود. استفاده محدود از شیوههای سنتی، امکان اطلاعرسانی درباره تامین اجتماعی، خدمات و مزایای آن را محدود میکند، در حالی که تعامل با شرکای اجتماعی برای عملی شدن خدماترسانی سازمانهای تامین اجتماعی حیاتی است و به ذینفعان کمک میکند حقوق خود را درک کنند، انتخابهای به موقع انجام دهند و به خدمات دسترسی داشته باشند.
سازمان تامین اجتماعی ایران هم در سالهای اخیر تلاش کرد تا اهداف خود را در حوزههای اطلاعرسانی و بهبود خدمات با استفاده از ظرفیت رسانههای اجتماعی پیش ببرد. اهمیت استفاده از ظرفیت رسانهها برای سازمانهای تامین اجتماعی در سراسر دنیا به اندازهای است که اتحادیه بینالمللی تامین اجتماعی (ایسا) در سال 2016 نکاتی را درباره ارتباطات این حوزه منتشر و در سال 2022 بازبینی کرد.
این رهنمود، پنج محور را که چارچوبی کلی برای مدیریت ارتباطات در سازمانهای تامین اجتماعی پیشنهاد میکند:
سازمانهای عضو اتحادیه بینالمللی تامین اجتماعی با استفاده از این دستورالعملها، در بخش ارتباطات خود دست به نوآوری زدهاند تا کارایی خود را بالا ببرند. هدف از این اقدامات افزایش آگاهی مردم از مزایای تأمین اجتماعی و ترویج فرهنگ و ارزشهای این سازمان در میان تمامی نسلهاست. این سازمانها تلاش کردهاند برنامههایی مثل پیامرسانی ویژه مخاطبان و ارتباطات هدفمند، سازوکارهای تعامل دو طرفه، پشتیبانی شخصیسازی شده، مسیر اقدام قابل اندازهگیری، مشوقها و محرکهای ارتباطی قابل اجرا و یکپارچهسازی طراحی رفتاری را در اولویت استراتژیهای رسانهای و ارتباطاتی خود قرار دهند و به این اهداف دست پیدا کنند:
تجربه برخی از کشورهای عضو اتحادیه بینالمللی تامین اجتماعی نشان میدهد در پیش گرفتن استراتژیهای رسانهای تازه تا چه اندازه میتواند برنامهها و خدمات تامین اجتماعی را پیش برد و به جامعه هدف خود نزدیک شود:
سنگاپور و فرانسه با گنجاندن محتوا در نظام آموزشی مدارس، پلتفرمهای دیجیتالی و برگزاری رویدادهای اجتماعی، سطح پاسخگویی را ارتقاء داده و دسترسی افراد به اطلاعات مورد نیاز را تسهیل کردهاند. تبدیل سیستمهای پیچیده به راهنماییهای ساده و عملی توسط ابزارهای پیشرفته در ژاپن و سوئد به کاربران این امکان را میدهد که متغیرهایی مانند درآمد، مدت اشتغال یا سن بازنشستگی را بررسی کنند و بلافاصله ببینند که چگونه این انتخابها بر حقوق بازنشستگی آنها تأثیر میگذارد. استفاده جمهوری کره از مدیران ارشد به عنوان سفیران بازنشستگی، مشارکت معلمان بازنشسته در کاستاریکا و حمایت کلمبیا از کارآفرینان مسنتر از طریق رویدادهای عمومی، همگی قدرت مدلهای مبتنی بر همسالان و هدایتشده توسط جامعه را، بهویژه برای سالمندان یا گروههایی که دسترسی دیجیتال کمتری دارند، نشان میدهد.
داشبورد بازنشستگی ژاپن از طریق یک پویش رسانهای با حضور یوتیوبرهای محبوب تبلیغ شد، در حالی که سنگاپور برنامهریز دیجیتالی خود را با داستانسراییهای احساسی و یک جشنواره سراسری همراه کرد. تجربههای موفق این کشورها نشان میدهد تنها استفاده از ابزارهای رسانهای کافی نیست، بلکه پویشهای هدفمند و پیامرسانهای مرتبط برای ایجاد اعتماد، افزایش دیده شدن و جذب مخاطب هم ضروری به نظر میرسد.
