نتایج یک نظرسنجی جدید موسسه گالوپ نشان میدهد که اکثر شهروندان آمریکایی با احداث مراکز داده (دیتاسنتر) در محلههای خود مخالف هستند. این مخالفت، هرچند طرفداران صنعت فناوری را خشمگین کرده، اما از چند جهت کاملا قابل پیشبینی است.
مردم به دلایل متعددی با زندگی در کنار این تاسیسات صنعتی مخالفند؛ این مراکز داده آلودگی صوتی قابل توجهی ایجاد میکنند. نگرانیهایی هم درباره افزایش قیمت برق و آب مسکونی وجود دارد و شواهدی نیز این نگرانی را تایید میکند. مراکز داده موتور محرک سیستمهای هوش مصنوعی هستند که بسیاری آنها را عامل افزایش قیمتهای تبعیضآمیز، تخریب نظام آموزشی و ایجاد یک نظام نظارت فراگیر میدانند. همچنین اعطای میلیاردها دلار معافیت مالیاتی ویژه به شرکتهای فناوری، مالیات دیگران را افزایش میدهد و اولیگارشهای فناوری را بیشتر ثروتمند میکند.
پس از انتشار این نظرسنجی، یکی از اقتصاددانان مشهور توئیتری اظهار تاسف کرد که «مردم از مراکز داده عصبانیاند، از انبارها عصبانیاند، اگر نئولیبرالیسم همه کارخانهها را تعطیل نکرده بود، از کارخانهها هم عصبانی میشدند.» اما این اظهارات از یک مشکل اساسی غافل است: برنامههای احداث مراکز داده هیچ مزیت آشکاری برای ساکنان محلی ارائه نمیدهند.
در گذشته، جوامع محلی حاضر بودند هزینههای طرحهای توسعه اقتصادی را بپذیرند، به شرطی که مزایای قابلتوجهی نیز عایدشان شود. مثلا وجود یک کارخانه آلاینده که صدها شغل ایجاد میکرد، قابل تحمل بود. با این حال مراکز داده اشتغالزایی بسیار اندکی دارند؛ وال استریت ژورنال در گزارشی با عنوان «رونق مراکز داده هوش مصنوعی، شکست در اشتغالزایی» نوشت که این مراکز پس از ساخت، مشاغل دائمی چندانی ایجاد نمیکنند.
در مورد افزایش ارزش املاک و درآمدهای مالیاتی محلی نیز تردیدهای جدی وجود دارد. برخی نگران کاهش ارزش خانههای مسکونی در مجاورت این مراکز پر سر و صدا هستند. همچنین مشخص نیست که معافیتهای مالیاتی اعطایی به شرکتها در نهایت به زیان خالص درآمدهای عمومی منجر نشود.
یک یافته جالب توجه در این نظرسنجی این بود که مردم مخالفت بیشتری با استقرار مراکز داده در محله خود دارند تا با نیروگاههای هستهای. این نیز چندان تعجبآور نیست، زیرا نیروگاههای هستهای حداقل مزیت تولید برق بیشتر با آلودگی کمتر و احتمال کاهش قبوض را دارند، درحالیکه مراکز داده چنین مزایایی ندارند.
بنابراین خبر برکناری اعضای شورای شهری به دلیل تصویب طرح احداث مرکز داده تعجبآور نخواهد بود. از نگاه یک شهروند معمولی آمریکایی، مراکز داده یک تحمیل آزاردهنده به محلهها هستند؛ هم از نظر فیزیکی و هم از نظر مالی. این مراکز شغل محلی ایجاد نمیکنند، بلکه بحران هزینههای زندگی و مشکلات نظام آموزشی را تشدید میکنند. تمام اینها فقط برای این است که با محصول هوش مصنوعی یک کارآفرین دوردست ثروتمندتر شود؛ محصولی که در نظر مردم عادی چیزی جز رباتهای احمق و هرزنامههای ویدئویی در اینترنت نیست.
منبع: jacobin.com