کارت ایثارگری؛ از وعدههای بزرگ تا عملکرد حداقلی
کارت ایثارگری به عنوان مدرکی برای شناسایی ایثارگرانی که در هشت سال دفاع مقدس حضور داشتند، صادر شد. هدف اصلی، قدردانی از خدمات این عزیزان و تسهیل دسترسی آنان به مزایای قانونی بود. این کارت كه به چهار گروه رزمندگان، جانبازان، آزادگان و خانواده شهدا تعلق میگیرد اكنون كارايي چنداني ندارد.
امیر رهبر، فعال صندوق نیروهای مسلح، با اشاره به عملکردِ حداقلیِ کارت ایثار گفت: چند سال قبل در یک مراسم از کارت ایثار بازنشستگان و شاغلین نیروهای مسلح رونمایی شد؛ با هدف تجلیل از فداکاریهای ایثارگران، جانبازان و خانوادههای آنان، کارت تکریم ایثارگری به این افراد تعلق گرفت.
وی گفت: قرار بود این کارت، مزایای متعددی برای دارندگان آن داشته باشد؛ از جمله این مزایا میتوان به بهره مندی از تخفیفهای ویژه، اولویت در جذب در مشاغل دولتی، استفاده از امکانات رایگان و همچنین برخورداری از حمایتها و امتیازات اجتماعی مختلف اشاره کرد.
رهبر ادامه داد: متأسفانه این کارت، به غیر از شارژ ۲۰۰ هزار تومانی اولیه و استفاده در مترو کاراییِ دیگری ندارد.
در حال حاضر، به نظر میرسد کارت ایثارگری بیشتر به یک ابزار شناسایی برای ایثارگران تبدیل شده است تا یک کارت حمایتی با مزایای گسترده. اگرچه استفاده رایگان از حمل و نقل عمومی و شارژ اولیه اندک، اقداماتی مثبت هستند، اما با اهداف اولیه و وعدههای داده شده فاصله زیادی دارند.
این وضعیت نشان میدهد که برای تحقق واقعی قدردانی از ایثارگران، نیاز به برنامهریزی دقیقتر، تامین اعتبار کافی و عزم جدیتر نهادهای مسئول وجود دارد. موفقیت چنین طرحهایی در گرو تبدیل شعارهای بزرگ به اقدامات عملی و قابل اجرا برای قشری است که سالها برای دفاع از کشور فداکاری کردهاند.














