بحران آب و زمین در ایران؛ کاهش منابع و فرونشست گسترده

 روند کسری تجمعی مخازن آب زیرزمینی ایران از سال ۱۳۴۴ تا ۱۴۰۰ نشان‌دهنده مدیریت نامناسب منابع آب کشور است. بدترین دوره از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۸۵ بوده که در آن نرخ کاهش حجم آب بیش از ۲.۵ برابر دوره قبل و ۴ برابر دوره بعدی گزارش شده است.

علی بیت اللهی در کانال تلگرامی اش داده هایی به اشتراک گذاشته است که نشان می دهد که استان‌هایی مانند خراسان رضوی، فارس، کرمان، اصفهان و تهران بیشترین وسعت و نرخ فرونشست را دارند. برخی مناطق گسترده اما کم‌عمق هستند که نشان‌دهنده فرونشست سطحی است. ۵۵ درصد از ۹۸ میلیارد مترمکعب آب مصرفی سالانه کشور از منابع زیرزمینی تأمین می‌شود و بخش عمده آن یعنی ۸۷ درصد به کشاورزی اختصاص دارد. استان‌های کرمان، یزد، البرز، خراسان جنوبی، هرمزگان، همدان، خراسان رضوی و فارس بیشترین وابستگی را به منابع زیرزمینی دارند.

کشاورزی و مصرف آب: تولید هر کیلوگرم برنج در سال ۱۴۰۳ حدود ۳۰۰۰ تا ۳۴۰۰ لیتر آب مصرف کرده است. مصرف آب برای تولید گوشت دام‌های سبک و سنگین حدود ۳۵ میلیارد مترمکعب برآورد شده و بیشترین سهم مربوط به استان‌های تهران، فارس و اصفهان است.

پسروی دریای مازندران: تصاویر گوگل‌ارث نشان می‌دهد که ساحل پلاژ فرح‌آباد ساری طی ۲۰ سال گذشته حدود ۱۰۰ متر عقب‌نشینی کرده است. میزان عقب‌نشینی در نقاط دیگر ساحل مازندران بسته به شیب زمین متفاوت است.