آشنایی با «آبله میمون» و راهکارهای پیشگیری از ابتلا به آن

لطفا بفرمایید آبله میمون چیست و در اثر چه عللی به‌وجود می‌آید؟ آبله میمون یک عفونت ویروسی نادر و شبیه آبله انسان است. این ویروس از جنس ارتوپاکس ویروس و از خانواده پاکس ویریده است. این ویروس ابتدا از حیوانات به انسان‌ها منتقل می‌شد اما اکنون میان انسان‌ها نیز منتقل می‌شود. این بیماری سابق بر این بیشتر در آفریقا و در کشور کنگو شایع بود اما در حال حاضر سویه جدیدی از ویروس عامل این بیماری در شرق کنگو گسترش یافته که باعث نگرانی شدیدی شده است به‌طوریکه کارشناسان سازمان جهانی بهداشت آن را خطرناک‌ترین سویه‌ایی که تا به حال شناخته شده است معرفی کرده‌اند. شیوع این بیماری ناشی از ارتباط جنسی و تماس نزدیک پوستی است . با این حال این بیماری صرفا یک عفونت قابل انتقال جنسی نیست و در اثر تماس نزدیک با فرد بیمارسرایت می‌کند. آیا این بیماری دارای علائم خاصی است؟ بیماری آبله میمون دارای علایمی مانند سرماخوردگی، درد عضلانی، تب و لرز، سردرد، خستگی مفرط، تورم غدد لنفاوی و بثورات پوستی است. نشانه‌های اولیه این بیماری شامل تب، سردرد ، کمر درد، درد عضلات و بی‌حالی عمومی است. هنگامی که تب شروع می‌شود جوش‌ها و التهاب‌های پوستی ایجاد می‌شوند که اغلب از صورت شروع می‌شوند سپس به سایر قسمت‌های بدن معمولا کف دست و کف پاها و کتف‌ها گسترش می‌یابد. این جوش‌ها با خارش زیاد همراه هستند و تغییر می‌کنند تا در نهایت تبدیل به زخم می‌شوند که بعدا می‌ریزند. عفونت معمولا خودبه‌خود برطرف می‌شود و بین ۱۴ تا ۲۱ روز طول می‌کشد. عفونت ناشی از این بیماری در بزرگسالان معمولا خفیف است و بدون نیاز به معالجه یا بستری‌شدن برطرف می‌شود اما آمار مرگ در کودکان خردسال زیاد است. این بیماری چگونه به دیگران سرایت می‌کند؟ آبله میمون می‌تواند زمانی که فردی در تماس نزدیک با فرد آلوده باشد سرایت کند. این ویروس می‌تواند از طریق پوست زخم شده، دستگاه تنفسی یا از طریق چشم یا بینی یا دهان وارد بدن شود. همچنین این بیماری می‌تواند از طریق تماس مستقیم در طول رابطه جنسی منتقل شود. آبله میمون می‌تواند از طریق تماس با حیوانات آلوده مانند میمون‌ها، موش‌ها و سنجاب‌ها یا اشیاء آلوده به ویروس مانند رختخواب و لباس منتقل شود. آیا این بیماری قابل درمان است؟ درمان اختصاصی برای این آبله وجود ندارد اما با پیشگیری از سرایت می‌توان شیوع آن را کنترل کرد. ثابت شده است که واکسیناسیون علیه آبله تا ۸۵ درصد در پیشگیری از این بیماری موثر است. افرادی هم که در گذشته علیه آبله انسانی واکسینه شده‌اند با توجه به گذشت سال‌ها از ریشه‌کن شدن آبله انسانی ایمنی خود را در برابر واکسن از دست داده‌اند. برای پیشگیری از این بیماری چه راهکارهایی باید انجام داد؟ راه پیشگیری از این بیماری رعایت بهداشت و شستشوی مرتب دست‌ها و استفاده از مواد ضدعفونی‌کننده، پرهیز از مصرف گوشت‌هایی که بخوبی پخته نشده‌اند، پرهیز از تماس با حیوانات خیابانی و وحشی است. به طور کلی برای پیشگیری از این بیماری کادر درمان باید واکسن آبله را تزریق کنند. افرادی هم که دارای بثورات پوستی هستند به مراکز درمانی مراجعه کنند و سعی شود با افراد دیگر در تماس نباشد.