فیزیوتراپی؛ نیازمند به‌روزرسانی تجهیزات

به گزارش آتیه‌آنلاین داریوش فرحی با بیان اینکه خدمات فیزیوتراپی در درمان بسیاری از بیماری‌ها نقش دارد، افزود: «فیزیوتراپی، اقیانوس عظیمی است که تمام بیماری‌ها را دربر می‌گیرد و در بهبود مشکلات اسکتی - عضلانی گرفته تا مغز و اعصاب، روماتولوژی، تنفسی، قلب، ریه، جراحی و حتی ایدز مؤثر است.» وی گفت: «با توجه به اینکه رشته فیزیوتراپی در کشور ما از قدمتی ۶۰ ساله برخوردار است، بسیاری از مردم با خدمات این رشته پزشکی آشنا هستند و پوشش بیمه‌ای این خدمات، شناخت مردم را پررنگ‌تر کرده است. در کشورهای پیشرفته این رشته کاملاً در بین مردم جا باز کرده و مردم می‌توانند حتی بدون نسخه پزشک به طور مستقیم به مراکز فیزیوتراپی مراجعه کنند. در کشور ما نیز بعضاً مشاهده می‌شود افراد بنا به نیاز نزد فیزیوتراپیست‌ها می‌روند، اما برای برخورداری از پوشش بیمه، وجود نسخه پزشک برای ارجاع به متخصص فیزیوتراپی ضروری است و قوانین نظام‌پزشکی نیز اجازه پذیرش بیماران بدون نسخه را نمی‌دهد.» کارشناس مسئول فیزیوتراپی با اشاره به تحولات ایجاد شده در حوزه این رشته در دنیا ادامه داد: «علم فیزیوتراپی به عنوان یک علم قدیمی که از جنگ جهانی دوم آغاز شده، به سرعت مسیر پیشرفت را طی کرد. اکنون بحث فیزیوتراپی در دنیا مانند سایر علوم پزشکی به سمت تخصصی شدن پیش می‌رود. برای مثال، برخی متخصصان تنها در زمینه آرنج یا دست کار می‌کنند و برخی‌ها نیز تنها «منوال‌تراپی» (فیزیوتراپی با دست) انجام می‌دهند.» به‌روزرسانی تجهیزات فرحی در بیان وضعیت تجهیزات و امکانات فیزیوتراپی محل خدمت خود نیز گفت: «هنگامی که بخش فیزیوتراپی بیمارستان همدان در سال ۷۹ کلید خورد، از نظر امکانات و تجهیزات جزو مراکز پیشرفته در استان به شمار می‌رفت؛ اما با گذشت زمان ما نیازمند به‌روزرسانی این تجهیزات هستیم. متأسفانه پس از سال‌ها پیگیری همچنان موفق به خرید دستگاه‌هایی مانند لیزر و «تکارتراپی» (تابش امواج رادیوفرکانس) نشده‌ایم. از طرفی تعمیر دستگاه‌های موجود نیز مستلزم پرداخت هزینه‌های هنگفت و پرداخت‌های مکرر است و از آنجایی که وسایل الکترونیک هر ۱۰ سال یک‌بار باید تعویض شود، ضرورت به‌روزرسانی دستگاه‌ها؛ به‌رغم انجام کالیبراسیون وجود دارد. با این وجود، حداقل‌های مورد نیاز برای ارائه خدمات به بیماران در مرکز ما فراهم است و تا حد زیادی پاسخگوی نسخه‌های درمانی بیمه‌شدگان هستیم.» او درباره تعداد نیروی انسانی فعال در بخش فیزیوتراپی نیز افزود: «در بخش فیزیوتراپی بیمارستان تا پیش از عید سه نیروی انسانی فعالیت می‌کرد که یکی از آن‌ها بازنشسته شد و اکنون با دو متخصص فیزیوتراپی به طور ثابت در شیفت صبح و آنکال در بخش بستری مشغول به خدمت هستیم. در بخش سرپایی هر فیزیوتراپیست ماهانه به ‌طور متوسط حدود ۴۰۰ بیمار را پذیرش می‌کند و ارائه این حجم از خدمات فشار مضاعفی را بر دوش فیزیوتراپیست‌ها قرار می‌دهد. برای جلوگیری از کاهش نیروی انسانی، بهتر است بحث جانشین‌پروری اجرا شود. در حال حاضر روند جذب نیرو در چارچوب قوانین سازمان به نحوی است که نیروی قدیم باید به طور کامل از مجموعه خارج و سپس فرد جدید وارد شود، اما در جانشین‌پروری علاوه بر جلوگیری از کاهش نیرو، امکان بازآموزی و آشنایی افراد با حوزه مسئولیت خویش نیز میسر می‌شود.» کارشناس مسئول فیزیوتراپی بسیاری از خدمات متداول فیزیوتراپی را زیر پوشش بیمه برشمرد و افزود: «امور ضروری فیزیوتراپی تحت پوشش بیمه قرار دارد و این خدمات در مراکز ملکی تأمین‌اجتماعی به طور رایگان ارائه می‌شود، اما برخی از اقدامات مانند کار با لیزر یا «سوزن خشک» فاقد پوشش بیمه است، در نتیجه هزینه این خدمت در بخش‌های خصوصی به‌ طور آزاد پرداخت می‌شود. در مجموع می‌توان گفت هزینه‌های فیزیوتراپی بخش‌های خصوصی مبالغ هنگفتی را دربر می‌گیرد. برای مثال فیزیوتراپی یک ناحیه درمانی حداقل بیش از ۱۶۰ هزار تومان و دو ناحیه، بیش از ۲۵۰ هزار تومان هزینه دارد.» مسائل فیزیوتراپیست‌ها فرحی در توضیح مهمترین مسائل فیزیوتراپیست‌ها گفت: «در سال‌های اخیر به دلیل گرانی هزینه‌های درمان و تورم در بخش‌های خصوصی، شاهد افزایش مراجعه به مراکز درمانی تأمین‌اجتماعی هستیم و بخش فیزیوتراپی این مرکز همواره با حجم بالای بیماران مواجه است. در این شرایط فشار کاری همکاران مضاعف شده و ضرورت افزایش نیروی انسانی در این بخش وجود دارد. از طرفی، به‌روزرسانی تجهیزات نیز می‌تواند روند ارائه خدمات را تسهیل کند.» او ادامه داد: «خدمات فیزیوتراپی با توجه به توأم بودن با دخالت دست، سبب فرسودگی جسمانی فعالان این حرفه می‌شود و بسیاری از فیزیوتراپیست‌ها پس از سال‌ها فعالیت، خود دچار مشکلات اسکلتی و پارگی تاندون می‌شوند. این درحالی است که شغل فیزیوتراپی از پوشش سختی کار برخوردار نیست و شاغلان این حرفه با کوهی از مشکلات جسمانی وارد دوران بازنشستگی می‌شوند.» کارشناس مسئول فیزیوتراپی عدم پرداخت حق‌ مسئولی را از دیگر مسائل دانست و گفت: «پیش از این به همکاران مسئول فیزیوتراپیست، حق مسئولی پرداخت می‌شد؛ اما اکنون این پرداختی قطع شده و یک مسئول بخش با وجود انجام حجم وسیعی از امور مانند ثبت آمار و شرکت در جلسات اعتباربخشی، دریافتی او تفاوتی با سایر هم‌گروه‌های شغلی ندارد.» فرحی یکی دیگر از مسائل فیزیوتراپیست‌ها را بحث آموزش برشمرد و افزود: «بسیاری از همکاران فیزیوتراپیست اکنون پا به سن گذاشته‌ و نیازمند دریافت برنامه‌های آموزشی برای به‌روزرسانی اطلاعات این حوزه هستند. متأسفانه آموزش‌های تخصصی فیزیوتراپیست‌ها منحصر به برگزاری کنگره یا سمینار شده است و برنامه مدونی در این زمینه وجود ندارد.» او ادامه داد: «از طرفی در همه‌گیری کرونا همکاران فیزوتراپیست پابه‌پای سایر گروه‌های کادر درمان زحمت کشیدند؛ حتی تعدادی از متخصصان این رشته شهید سلامت شدند، اما کمتر نامی از این گروه حرفه‌ای برای قدردانی از آن‌ها مطرح شد، حتی مزایایی را که سایر گروه‌ها دریافت کردند به آن‌ها تعلق نگرفت.»