تعاون؛ بستر اشتغال ارزان و پایدار

اشتغال به عنوان چالش پیش‌روی بسیاری از کشورها و دولت‌ها در طی دوره‌های مختلف با توجه به شرایط متفاوت اقتصادی و رویکردی این کشورها همواره مسئله‌ای برای ارائه راهکارهای اشتغال‌زایی بوده و سیاست‌گذاران، تصمیم‌سازان و کارشناسان حوزه تولید و اشتغال به دنبال بهترین مسیرها برای حل این چالش بوده‌اند. در کشور ما نیز در دوره‌های مختلف، سیاست‌های تشویقی کارفرمایان، زمینه‌سازی جذب سرمایه‌گذاری و ایجاد و توسعه کارگاه‌ها، ارائه تسهیلات ارزان قیمت به کارآفرینان و کارفرمایان وبسیاری راهکارهای دیگر در راستای ایجاد و گسترش فرصت‌های شغلی مورد توجه دولت‌ها به عنوان متولیان حزوه اشتغال و تولید، کارشناسان حوزه کسب و کار و کارجویان و شاغلان بوده است. در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اما ظرفیت بزرگ تعاون با توجه به بسترهای بالقوه آن به عنوان یکی از ارکان اساسی اقتصاد در کشور شناخته و مورد تاکید قرار گرفته است. سهم ۲۵ درصدی درنظر گرفته شده بخش تعاون برای نقش‌آفرینی در اقتصاد، تولید و اشتغال بیانگر اهمیت ایجاد بسترهای لازم جهت بهره‌مندی از ظرفیت های اساسی این بخش در راستای ایجاد فرصت‌های پرشمار شغلی و برداشتن گام بزرگی در حل چالش اشتغال است. نگاهی به آمار غیررسمی بیش از چهارمیلیون نفری و داده‌های رسمی ۲ میلیون و ۴۰۰ هزارنفری جمعیت بیکار کشور، اهمیت و ضرورت استفاده از تمامی ظرفیت‌های اشتغال زا از جمله بخش تعاون را نشان می‌دهد. ایجاد زمینه برای افزایش گستره فعالیت تعاونی‌ها به عنوان بازیگران مهم عرصه اقتصاد، علاوه بر ایجاد فضای رونق تولید، بخش قابل توجهی از فرصت‌های شغلی را خلق کرده و موجبات کاهش نرخ بیکاری و همچنین افزایش نرخ اشتغال را فراهم خواهد کرد. در حال حاضر اشتغال بیش از یک میلیون و ۸۰۰ هزارنفر در قالب فعالیت ۱۰۰هزار شرکت تعاونی تثبیت و پایداری اشتغال در این حوزه‌ها مشخص شده، نقش پذیری بسیار بالاتر تعاونی‌ها در چارچوب اشتغال‌زایی را می‌توان متصور بود. اشتغال به عنوان رکن محوری و محرک تولید و اقتصاد و نیروی کار در نقش افراد مولد اثرگذار در حوزه‌های اقتصادی، در صورت فراهم شدن شرایط ناشی از تدوین سیاست‌ها و هدفگذاری کلان دولت در نقش نظارتی، فعالیت بخش خصوصی به عنوان بازیگران واقعی اقتصاد و البته حضور تعاونی‌ها در قالب تولید و اقتصاد مردم‌محور، سهم بازری از اهداف اقتصادی را محقق خواهند کرد.    در حال حاضر از جمعیت بیش از ۸۵ میلیون نفری کشور در حدود ۲۴ میلیون نفر شاغل محسوب می‌شوند که قطعاً آمار جمعیتی کمتر از ۲ میلیون نفر شاغل در حوزه تعاونی‌ها بیانگر تمامی ظرفیت اشتغال موجود در این بخش نبوده و گستره حوزه تعاون و مزایای آن و همچنین توان نیروی انسانی متخصص و ماهر، زمینه‌ساز خلق فرصت‌های شغلی گسترده خواهد بود.   بر اساس نظر کارشناسان بازار کار در صورت تحقق حضور دائمی و پررنگ تعاونی‌ها در بازار کار و تولید، امکان خلق سه برابری موقعیت‌ها و فرصت‌های شغلی بخش تعاون نسبت به داده‌های آماری حال حاضر وجود دارد که این اشتغال‌زایی را در زمره ایجاد فرصت‌های شغلی ارزان می‌توان نام برد.