تهران هنوز روی قنات‌هایی زندگی می‌کند که بعضی از آنها ۷۰۰ سال قدمت دارند. آب در بخشی از این قنات‌ها جریان دارد اما مسیر دقیق بسیاری از آنها در نقشه‌های شهری مشخص نیست. گاهی آبشان وارد فاضلاب می‌شود و گاهی در مسیر ساخت‌وسازها به مانعی برای اجرای پروژه‌های عمرانی تبدیل می‌شوند. در شهری که برای آبیاری درختانش با کمبود آب روبه‌روست پرسش تازه‌ای مطرح شده است؛ آیا قنات‌های قدیمی می‌توانند دوباره در زندگی تهران نقشی داشته باشند یا قرار است آخرین نشانه‌های آنها هم زیر ساختمان‌ها و خیابان‌ها ناپدید شود؟
