حداقل دستمزد تنها با مقدار اسمی‌اش معنا ندارد؛ آنچه رفاه واقعی را تعیین می‌کند قدرت خرید، بهره‌وری، سهم کارگران از تولید و سیاست‌های توزیع درآمد است، نه صرف سطح فناوری یا میزان تولید.

آنچه زمانی موجب می‌شد تا افراد تشویق به کار شوند امروزه با چالشی جدی مواجه است. اشتغال کم‌کم توان خود را به عنوان راه خروج از فقر از دست می‌دهد و سیل گران هزینه‌ها گزینه‌های رفاهی خانوار را یکی یکی با خود می‌برد.