به گزارش آتیه آنلاین، افزایش مصرف سیگار و محصولات جدید دخانی، به‌ویژه سیگارهای الکترونیکی و ویپ، در میان نوجوانان نگرانی‌هایی درباره سلامت دانش‌آموزان ایجاد کرده است. بر اساس آخرین گزارش‌های رسمی، مصرف سیگار میان دختران ۱۳ تا ۱۵ ساله طی سال‌های اخیر بیش از ۱۳۰ درصد افزایش داشته است. همچنین در حالی که مصرف قلیان میان پسران نوجوان کاهش یافته، ویپ جایگاه بیشتری پیدا کرده است؛ محصولاتی که تصور کم‌خطر بودن آن‌ها می‌تواند نوجوانان را به مصرف ترغیب کند.
ژما جواهری‌پور، سرپرست معاونت تربیت‌بدنی و سلامت آموزش‌وپرورش شهرستان‌های استان تهران، با بیان اینکه تاکنون گزارشی از مصرف سیگار و ویپ در مدارس این مناطق دریافت نشده است، گفت: گزارش‌های مربوط به آسیب‌های اجتماعی دانش‌آموزان در چارچوب طرح نماد به‌صورت هفتگی بررسی می‌شود. با این حال، احتمال مصرف این محصولات در ساعات خارج از مدرسه وجود دارد.
جواهری‌پور با اشاره به رواج سیگارهای الکترونیکی اظهار کرد: تصور کم‌خطرتر بودن این محصولات ممکن است ناشی از اطلاعات نادرست درباره پیامدهای مصرف آن‌ها باشد. به گفته او، با همکاری ستاد مبارزه با مواد مخدر، بسته‌های آموزشی برای آگاه‌سازی نوجوانان تهیه شده است که در آن‌ها تأثیر نیکوتین بر مغز و دستگاه قلبی‌عروقی، به‌ویژه در سنین رشد، مورد توجه قرار دارد.
سرپرست معاونت تربیت‌بدنی و سلامت آموزش‌وپرورش شهرستان‌های استان تهران با تأکید بر نقش خانواده‌ها در پیشگیری از مصرف دخانیات گفت: در برخی موارد، با وجود اطلاع‌رسانی به والدین درباره مصرف این محصولات از سوی فرزندانشان، اقدام مؤثری برای جلوگیری از ادامه رفتار انجام نشده است.
او افزود: در بعضی خانواده‌ها مصرف سیگار به رفتاری عادی تبدیل شده و ممکن است نوجوانان نیز آن را نوعی تفریح یا رفتار معمول در جمع دوستان بدانند. به همین دلیل، آموزش خانواده‌ها و افزایش آگاهی درباره پیامدهای مصرف دخانیات ضروری است.
جواهری‌پور توسعه فعالیت‌های ورزشی را یکی از راهکارهای استفاده مناسب از اوقات فراغت دانش‌آموزان دانست و از طراحی برنامه‌هایی با محوریت طرح‌های «میدان پویا» و «خانه پویا» خبر داد.
او همچنین تأکید کرد برخوردهای سلبی و تهدیدآمیز به‌تنهایی برای کاهش رفتارهای پرخطر کافی نیست و مدیران مدارس باید نحوه مواجهه با دانش‌آموزان در معرض خطر و آموزش خانواده‌ها را بیاموزند.
به گفته جواهری‌پور، برنامه‌های پیشگیرانه باید با شاخص‌های مشخص ارزیابی شوند تا منابع محدود به‌صورت هدفمند هزینه شود و میزان اثربخشی اقدامات نیز ثبت و بررسی شود.
