۱۹ مرگ در پی طغیان بیماری‌های منقله از آب و غذا؛ بیشترین موارد در کدام استان‌ها بود؟

به گزارش آتیه آنلاین، مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت از ثبت ۳۲۸۶ طغیان بیماری‌های منتقله از آب و غذا در شش ماه نخست سال جاری خبر داد؛ رقمی که در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته حدود ۱۳ درصد افزایش یافته است.

افزایش ۱۳ درصدی طغیان‌ها

بر اساس اطلاعات نظام مراقبت بیماری‌های واگیر، از اول فروردین تا ۳۰ شهریور، طغیان‌های بیماری‌های منتقله از آب و غذا در هر ۳۱ استان کشور گزارش شده است. این بیماری‌ها در گروه موارد نیازمند گزارش فوری قرار دارند و در صورت بیمار شدن دو نفر یا بیشتر پس از مصرف یک ماده غذایی یا آشامیدنی مشترک، یا افزایش غیرعادی موارد علائم گوارشی در یک منطقه و بازه زمانی مشخص، احتمال وقوع طغیان باید به نظام سلامت اعلام شود.

از مجموع طغیان‌های ثبت‌شده، ۴۶ درصد در مناطق روستایی و عشایری و ۵۴ درصد در مناطق شهری یا حاشیه شهرها رخ داده است.

بیشترین طغیان در ۶ استان

کرمانشاه با ۵۵۷ مورد، بیشترین تعداد طغیان را در میان استان‌های کشور داشته و پس از آن مازندران با ۲۶۷ و خوزستان با ۲۳۸ مورد قرار دارند. تهران، خراسان‌رضوی و فارس نیز به‌ترتیب ۲۱۴، ۱۶۰ و ۱۴۳ طغیان را ثبت کرده‌اند.

در مجموع این طغیان‌ها، ۱۴ هزار و ۷۲۶ نفر بیمار شده‌اند که ۱۱۰۹ نفر از آنها بستری شده و ۱۹ نفر جان خود را از دست داده‌اند. بر این اساس، نرخ بستری ۵.۷ درصد و نرخ مرگ ۰.۱۳ درصد گزارش شده است.

تعداد مبتلایان در طغیان‌های مختلف از دو تا ۹۰۵ نفر متغیر بوده، اما در ۹۶.۵ درصد طغیان‌ها بین دو تا ۱۰ نفر مبتلا شده‌اند.

خانه؛ محل اصلی وقوع طغیان‌ها

خانه با ۲۶۶۰ مورد، شایع‌ترین محل وقوع طغیان‌ها اعلام شده است. همچنین ۹۳ طغیان در مراکز تجمعی مانند مدارس و مهدکودک‌ها، خوابگاه‌ها، بیمارستان‌ها، اردوگاه‌ها، آسایشگاه‌ها، هتل‌ها و مراکز نظامی رخ داده است.

از نظر علائم بالینی، سندرم اسهال حاد آبکی با ۵۰.۶ درصد و سندرم مسمومیت غذایی با ۳۵.۶ درصد، بیشترین سهم را داشته‌اند. سندرم اسهال خونی و سندرم زردی نیز به‌ترتیب در ۴.۶ و ۱.۹ درصد طغیان‌ها گزارش شده‌اند.

غذا؛ منبع احتمالی بیش از نیمی از طغیان‌ها

یافته‌های تیم‌های ارزیابی نشان می‌دهد غذا در ۵۱.۷ درصد طغیان‌ها به‌عنوان منبع احتمالی ایجاد بیماری شناسایی شده است. همچنین در میان عوامل میکروبی شناسایی‌شده، گونه‌های «شیگلا» فراوانی بیشتری نسبت به سایر پاتوژن‌ها داشته‌اند.