نویسندگان این دو کارزار از وزارت آموزش و پرورش و کمیسیون آموزش مجلس درخواست کردهاند که آموزش حضوری دانشآموزان به مدارس و دانشگاهها برگردد. در متن کارزاری که با عنوان « درخواست حضوری بودن همیشگی مدارس و دانشگاهها» ایجاد شده و بیش از 9 هزار امضا گرفته، بر مساله افت شدید کیفیت آموزشی، تناقض معدل بالای داخلی بهدلیل افزایش تقلب در امتحانات مجازی و معدل بسیار پایین دانشآموزان سراسر کشور در آزمونهای نهایی اشاره شده است. از نگاه نویسندگان این کارزار دانشآموزان و دانشجویان حضور موثری در کلاسهای درس ندارند و غیرحضوری بودن آموزش باعث شده است که تعامل سازنده آنها با یکدیگر کاهش یافته است. در بخشی از متن این کارزار نوشته شده است:« وجود ابزارهای هوش مصنوعی و عدم رعایت عدالت آموزشی در راستای سنجش علمی محصلان، مجازی بودن بیشتر سال تحصیلی گذشته و تأثیر مخرب ادامه آموزش بیوقفهٔ مجازی و نیز هزاران عواقب منفی آموزشی و روانشناختی دیگر، خواهشمند است از اجرای طرح آموزش مجازی و حتی نیمهحضوری برای سال تحصیلی جاری و سالهای آتی جداً خودداری فرمایید و در صورت وجود موانعی از نظر تأمین انرژی و... لطفاً در تابستان برای رفع مشکلات موجود اقدام فرموده و بستر آموزش حضوری را برای تمامی مقاطع تحصیلی برای سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ (و سالهای بعد از آن) فراهم کنید.»
کارزار دوم هم با عنوان «نه به تعطیلی مدارس؛ آینده ایران را تعطیل نکنید» تا امروز بیش از 17 هزار و 500 امضا گرفته است. مطالبهگران این درخواست در متن کارزار خود درخواست کردهاند که
موضوع جلوگیری از تعطیلی مدارس بهعنوان یک اولویت ملی در دستور کار کمیسیون آموزش مجلس قرار گیرد و اعضای آن از مسئولان دستگاههای ذیربط درباره برنامههای پیشگیرانه برای استمرار آموزش حضوری گزارش رسمی مطالبه کند. آنها همچنین درخواست کردهاند که کمیسیون آموزش بر اجرای سیاستهایی نظارت کند که تعطیلی مدارس را به آخرین راهکار و صرفاً در شرایط کاملاً استثنایی محدود سازد و از حقوق آموزشی دانشآموزان بهعنوان یکی از اساسیترین حقوق عمومی جامعه صیانت کند.
