بازگشت ۷۰ درصد خانواده‌های جنگ‌زده تهرانی به خانه‌ها تا دو هفته آینده

 در لحظاتی که صدای انفجار هنوز از برخی نقاط شهر دور نشده، نیروهای شهرداری در همان دقایق نخست به محل حادثه می‌رسند؛ خیابان‌هایی که با آوار بسته شده‌اند، به‌سرعت باز می‌شوند و خانواده‌هایی که خانه‌هایشان را از دست داده‌اند، به سمت اسکان‌های موقت هدایت می‌شوند. شهر، میان بحران و بازگشت به عادی، در رفت‌وآمدی سریع قرار دارد.

لطف‌الله فروزنده، معاون شهردار تهران، با تشریح عملکرد مدیریت شهری در جریان جنگ رمضان اعلام کرد: شهرداری از نخستین نهادهایی بوده که بلافاصله پس از حملات هوایی در محل حاضر شده و عملیات امداد، آواربرداری و ساماندهی را آغاز کرده است. به گفته او، تجربه‌های پیشین باعث شده بود که روند مدیریت بحران در این دوره با سرعت بیشتری انجام شود؛ به‌طوری که در بسیاری از موارد، ظرف حدود دو ساعت محل حادثه تا حد زیادی ساماندهی می‌شد.

در لحظات اولیه، نیروهای آتش‌نشانی برای نجات مجروحان و خارج کردن افراد از زیر آوار وارد عمل شدند. همزمان نیروهای خدمات شهری اقدام به بازگشایی معابر و جمع‌آوری آوار کردند. مدیران نواحی نیز برای اسکان اضطراری خانواده‌ها در هتل‌ها حضور یافتند. این زنجیره هماهنگ، به گفته مسئولان، باعث شد مدیریت صحنه حادثه با سرعت و انسجام بیشتری انجام شود.

پس از عملیات اولیه، خانواده‌های آسیب‌دیده در مراکز اقامتی اسکان داده شدند و برنامه‌های حمایتی، خدمات اجتماعی و پشتیبانی برای آنان اجرا شد. به گفته فروزنده، این افراد نه‌تنها اسکان، بلکه خدمات غذایی و فرهنگی نیز دریافت کردند.

خسارت‌های ساختمانی در چهار گروه شامل تعمیرات جزئی، متوسط، مقاوم‌سازی و تخریب کامل دسته‌بندی شده است. در حال حاضر، حدود ۵۰ درصد از تعمیرات جزئی انجام شده و برنامه‌ریزی شده است که این بخش تا دو هفته آینده تکمیل شود. بر اساس اعلام معاون شهردار، بیش از ۷۰ درصد خانواده‌هایی که آسیب جزئی دیده‌اند، به‌زودی به خانه‌های خود بازمی‌گردند.

برای واحدهای با آسیب جدی نیز طرح اسکان موقت چندساله و بازسازی کامل در نظر گرفته شده است. در حالی که حملات هوایی، تصویر یک شهر آسیب‌دیده را ایجاد کرده بود، مدیریت شهری تأکید دارد که خدمات‌رسانی متوقف نشده و زیرساخت‌های حیاتی شهر از جمله مترو، اتوبوسرانی، نظافت، میادین میوه و تره‌بار و فروشگاه‌ها فعال باقی مانده‌اند.

به گفته مسئولان، هدف اصلی این بوده که تهران «زیست‌پذیر باقی بماند» و به یک شهر جنگی تبدیل نشود؛ الگویی که بر واکنش سریع، بازگشت فوری خدمات و ترمیم تدریجی آسیب‌ها استوار است.