«میگویند نداریم، نیست، دنبالش نگرد» این صدای مردمی است که پس از جنگ برای پیدا کردن بعضی داروها ساعتها در داروخانههای سطح شهر جستوجو میکنند و گاهی دست خالی بازمیگردند. جنگ با آسیب به ۵۳ شرکت تولید، تامین و توزیع فراوردههای سلامت و همچنین پتروشیمیها و صنایع فولاد و اختلال در مسیرهای تجاری، زنجیره تامین دارو را دچار مشکل کرد. پیش از جنگ هم تامین دارو به دلیل محدودیت منابع ارزی دشوار شده بود. این شرایط خود را در صفهای طولانی پشت در داروخانهها و داغ شدن بازار غیررسمی دارو نشان میدهد.
رئیس سازمان نوسازی شهر تهران با تأکید بر ورود جدی ملاحظات پدافند غیرعامل به پروژههای شهری، از پیشبینی پناهگاهها در طرحهای جدید خبر داد و همزمان، جزئیات نوسازی دو هزار واحدی اسلامآباد، پروژههای ۶۳۰ هکتاری، مشوقهای جدید نوسازی و بازسازی واحدهای آسیبدیده از جنگ را تشریح کرد.
جنگ که تمام میشود، شهر آرام نمیگیرد؛ فقط شکل بحران عوض میشود. با آوارها خرابیها چه باید کرد؟ آیا بازسازی یعنی بازگرداندن دیوارها به وضعیت قبل، یا فرصتی است برای بازنویسی حافظه یک شهر؟
معاون پایش و نظارت اداره کل حوزه شهردار تهران از تدوین و ابلاغ شیوهنامههای مربوط به تعمیر در، شیشه و پنجره منازل آسیبدیده به رابطان خبر داد و بر ضرورت تسلط آنان بر این دستورالعملها برای ارائه مشاوره دقیق به شهروندان تأکید کرد.
«در ۴۰ روز جنگ رمضان، تهران بهتنهایی حدود ۴۰ درصد کل اصابتهای کشور را تجربه کرد؛ یعنی نزدیک به ۴۰ هزار مورد اصابت در یک شهر.» این جمله، فقط یک عدد نیست؛ تصویر شهری است که همزمان باید زندگی روزمره را حفظ میکرد و زیر فشار سنگینترین حجم عملیات امدادی سالهای اخیر نفس میکشید.
