خانمهای راننده تاکسی مهرآباد بعد از بیست سال که بازنشسته میشوند، هیچ خودرویی ندارند؛ نمیتوانند خودرو را نمره شخصی کنند و این در حالیست که رانندگان پول خرید ماشین را سالها قبل دادهاند. حالا مجبورند آن را مفت به تاکسیرانی بفروشند.
به گزارش آتیهآنلاین، یکی از رانندگان خانم تاکسیهای فرودگاه مهرآباد در مورد مشکلات خود و همکارانش به ایلنا گفت: سال ۱۳۸۶ یک شرکت پیمانکاری، پول خودرو را از تعدادی از رانندگان گرفت اما خودرو را بدون سند تحویل داد؛ بنابراین نمیتوانیم این تاکسیها را خرید و فروش کنیم. چند وقت قبل، خودروی یکی از همکاران ما دزدیده شد، اما چون سند نداشت دستش به جایی نرسید. شرکتی که این کار را کرد، هیچ پاسخی نداد، در نهایت شرکت هم ملغی اعلام شد، برچیده شد و مدیران آن رفتند؛ رانندگان ماندند بدون هیچ پاسخی.
او افزود: خانمهای راننده تاکسی مهرآباد بارها درخواست کردند که بعد از بیست سال کار، خودرو برای خودشان باشد، پلاک آن عوض شود و خودرو شخصی شود تا مجبور نباشند آن را در زمان پیری فقط به تاکسیرانی بفروشند؛ در کل ایران، خانمهای رانندگان تاکسی فرودگاهی کمتر از ۱۰۰ نفر هستند اما کاری برای این ۱۰۰ نفر هم نکردند. حتی وکیل گرفتیم و شکایت کردیم اما به جایی نرسیدیم.
به گزارش ایلنا،به گفته این راننده، این خانمها بعد از بیست سال که بازنشسته میشوند، هیچ خودرویی ندارند؛ نمیتوانند خودرو را نمره شخصی کنند و این در حالیست که رانندگان پول خرید ماشین را سالها قبل دادهاند. حالا مجبورند آن را مفت به تاکسیرانی بفروشند.
خانمهای راننده تاکسی مهرآباد، بیمه تامین اجتماعی نیستند؛ یکی از آنها میگوید: ما اگر بخواهیم باید خویشفرما بیمه شویم، بیمه تامین اجتماعی نداریم؛ از مزایای بیمههای اجتماعی محرومیم؛ حتی سهمیه لاستیک هم نداریم؛ سهمیه بنزین ما هم مدتیست کامل پرداخت نمیشود؛ هیچ کس جوابگو نیست این یارانه بنزین چی شد، کجا رفت و چه کسانی آن را به جیب زدند!
