آلودگی نوری منجر به آلزایمر و زوال عقل می‌شود

به گزارش آتیه آنلاین و به نقل از گاردین؛ مطالعه جدیدی که توسط موسسه ملی بهداشت آمریکا انجام شده و به تازگی در ژورنال Frontiers in Neuroscience منتشر شده است، مدعی است که ارتباطی میان مناطق پر نور ایالات متحده در شب و شیوع بیماری آلزایمر پیدا کرده‌ است. در ایالات متحده، حداقل ۱۹ ایالت قوانینی با هدف کاهش آلودگی نوری دارند، اما نویسندگان این مطالعه می‌گویند که با وجود این، «سطح نور در شب در بسیاری از نقاط کشور بالا باقی می‌ماند». هر چند به قول نویسندگان مقاله «چراغ‌های خیابان، روشنایی جاده‌ها و علائم روشنایی می‌توانند جلوی جرم و جنایت را بگیرند، جاده‌ها را ایمن‌تر کنند و محوطه‌سازی را بهبود بخشند»، با این حال، آنها می‌گویند که تابش نور بدون توقف پیامدهای زیست‌محیطی، رفتاری و سلامتی دارد. برای انجام این مطالعه، محققان از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸ شیوع بیماری آلزایمر را با بررسی میانگین شدت نور شبانه در شهرهای آمریکا، با استفاده از داده‌های آلودگی نوری به دست آمده از ماهواره و گزارش‌های داده‌های Medicare در مورد شیوع آلزایمر، ارزیابی کردند. آنها همچنین داده‌های پزشکی در مورد متغیرهای شناخته شده به عنوان عوامل خطر بیماری آلزایمر را در تجزیه و تحلیل خود گنجانده‌اند؛ در حالی که شرایطی مانند دیابت، فشار خون بالا و موارد دیگر با شیوع بیماری آلزایمر بیشتر از شدت نور شبانه مرتبط است، نویسندگان می‌گویند که نور شب به شدت با شیوع بیماری آلزایمر مرتبط است حتی بیشتر از «سوء مصرف الکل، بیماری مزمن کلیوی، افسردگی، نارسایی قلبی، و چاقی». خطر بالا برای افراد زیر ۶۵ سال برای افراد زیر ۶۵ سال، قرار گرفتن در معرض نور در شب بیشتر از هر عامل بیماری دیگری که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفته، با شیوع آلزایمر مرتبط بود. محققان می‌گویند: «این می‌تواند نشان دهد که افراد جوان‌تر ممکن است به‌ویژه به اثرات قرار گرفتن در معرض نور در شب حساس باشند». «دکتر رابین وویگت»، دانشیار مرکز پزشکی و یکی از نویسندگان مقاله، توضیح داد: «برخی ژن‌ها که بر بیماری آلزایمر زودرس ماثر هستند، بر پاسخ به عوامل استرس‌زای بیولوژیکی تأثیر می‌گذارند که می‌تواند عامل افزایش آسیب‌پذیری در برابر تأثیرات نور شبانه باشد. همچنین افراد جوان‌تر نیز به احتمال زیاد در مناطق شهری زندگی می‌کنند و سبک زندگی‌ای دارند که ممکن است قرار گرفتن در معرض نور در شب را افزایش دهد». دکتر «وویگت» گفت که او معتقد است نور «بزرگترین عامل» تأثیرگذار بر ریتم شبانه‌روزی طبیعی یا ساعت درونی در مغز ما است که با واکنش به تغییرات نور در محیط، سیگنال می‌دهد که چه زمانی بیدار باشیم یا بخوابیم. قرار گرفتن در معرض نور در شب این ریتم‌ها را مختل می‌کند، که این مسئله بر بیماری آلزایمر تأثیر می‌گذارد. مجادلات بر سر نتایج «ساموئل گاندی»، محقق آلزایمر در نیویورک، معتقد است که یافته‌های کلی مطالعه جدید منطقی است، زیرا «نور ریتم شبانه روزی را کنترل می‌کند و خواب را منظم می‌سازد، و برای آلزایمر خواب مهم است؛ خواب بد خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش می‌دهد». این مطالعه بیان می‌کند که زندگی در منطقه‌ای با نور شدیدتر در فضای باز در شب با مدت خواب کوتاه‌تر، افزایش خواب‌آلودگی در طول روز و نارضایتی از کیفیت خواب مرتبط است. همچنین دکتر «کارلاویش»، یکی از مدیران مرکز حافظه در دانشگاه پنسیلوانیا، معتقد است: «یکی از ارکان سلامت مغز با کیفیت و محافظت از آن در طول زمان در برابر ابتلا به زوال عقل، این است که خواب با کیفیت داشته باشیم و تعجبی نداشت که ببینیم قرار گرفتن در معرض نور شب که می‌تواند خواب را خراب کند، با زوال عقل همراه است». اما «کارلاویش» به این نکته اشاره کرد که خود محققین در مقاله خود به برخی محدودیت‌ها و اشتباهات احتماعی این مطالعه اذعان کرده‌اند؛ از جمله اینکه داده‌های Medicare از محل سکونت فعلی افراد است و لزوماً منعکس کننده اقامت مادام‌العمر در این مناطق و قرار گرفتن در معرض نور در طول زمان نیست. او گفت که قرار گرفتن در معرض نوری که توسط ماهواره‌ها اندازه‌گیری می‌شود، «سایه‌های پنجره‌ها یا قرار گرفتن در معرض نور طبیعی خورشید را در نظر نمی‌گیرد»، و افزود که در بخش شمالی ایالات متحده «ساعت‌های نور روز بیشتر در تابستان است و به مراتب در زمستان کمتر است». او در پایان اضافه کرد: «فرض بر این است که در مراکز شهری با جمعیت و تراکم تقریباً یکسان دسترسی به پزشک، قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا و سایر عواملی که می‌تواند در زوال عقل مهم باشد بیشتر است، با این حال، این رویکرد داده‌های سطح فردی را در اختیار ما قرار نمی‌دهد، به همین دلیل به مطالعات بیشتری در آینده نیاز است.» در حالی که داده‌های حاصل از مطالعات بالینی پیشن و این مطالعه نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض نور در شب ممکن است بر بیماری آلزایمرو زوال عقل تأثیر بگذارد، هنوز به مطالعات بیشتری برای ارزیابی در این زمینه مورد نیاز است.