چگونه هوش مصنوعی بر محیط کار تأثیر می‌گذارد؟

خودکارسازی ایده‌ها هوش مصنوعی روند فعلی خودکارسازی بخش‌هایی از مشاغل کارگران را ادامه خواهد داد. اما در حالی که اتوماسیون امروزی اغلب به‌عنوان خودکارسازی کارهای یکنواخت، فیزیکی و خطرناک در نظر گرفته می‌شود، «هوش مصنوعی مولد» پویایی جدیدی را برای خودکارسازی به ارمغان می‌آورد؛ در درجه اول، با ارائه توانایی ایجاد اولین پیش‌نویس اسناد، ایمیل‌ها، ارائه‌ها، تصاویر، ویدئوها، طرح‌های محصول و غیره از کار نرم و دانش پشتیبانی می‌کند. بنابراین، با به‌کارگیری هوش مصنوعی کارمندان احتمالاً زمان بیشتری را صرف ویرایش خواهند کرد تا نوشتن و ایجاد چیز جدید. بخصوص که هوش مصنوعی مولد در تمام محصولات نرم‌افزاری مورد استفاده کنونی تعبیه شده است. به‌عنوان مثال، به‌جای اینکه یک سیستم ایمیل فقط چند کلمه را از قبل تایپ کند، می‌تواند چندین پاراگراف را پیش‌نویس کند. نرم‌افزار مدیریت ارتباط با مشتری می‌تواند موضوعاتی را برای بحث با مشتریان احتمالی فروش پیشنهاد دهد. هوش مصنوعی مولد همچنین پتانسیل بهبود بهره‌وری مراکز تماس را دارد. قبل از این فناوری‌هایی وجود داشتند که می‌توانستند تعامل با مشتریان را خودکار کنند اما «هوش مصنوعی مولد» این پتانسیل را دارد که این تعاملات را بسیار طبیعی‌تر سازد. سازمان‌های یکدست‌تر هوش مصنوعی به‌دلیل توانایی در خودکارسازی فعالیت‌های کاری، احتمالاً بسیاری از سازمان‌ها را مسطح می‌کند. در حال حاضر، اکثر سازمان‌ها دارای پرسنلی در سطوح مختلف هستند. پرسنل سطح ابتدایی که وظایف معمولی را انجام می‌دهند، کارمندان سطح میانی که بر سطح قبل از خود نظارت می‌کنند و کارمندان سطح بالا که جهت سازمان را تعیین می‌کنند. اما با هوش مصنوعی دیگر چنین ساختار سازمانی‌ای ضروری نخواهد بود. هوش مصنوعی می‌تواند بسیاری از وظایفی را که توسط کارگران سطح ابتدایی انجام می‌شود، خودکار کند. بسیاری از ویژگی‌های فرایندهایی مانند حسابداری، سفارش‌های خرید و درخواست‌های شغلی در حال حاضر خودکار شده‌اند و ادارات و شرکت‌ها دیگر به افرادی برای جمع‌آوری دستی اطلاعات یا تجزیه و تحلیل آن‌ها نیاز ندارند. علاوه بر این، نظارت و ارزیابی شغلی به نظارت انسانی زیادی نیاز نخواهد داشت. مشتریان می‌توانند به کارمندان بر اساس اینکه تا چه حدی کارهای اصلی را خوب انجام می‌دهند و امکان دسترسی برای مردم را فراهم می‌کنند نمره دهند. با استفاده از تجزیه و تحلیل این داده‌ها و به‌کارگیری هوش مصنوعی، شرکت‌ها می‌توانند از نمره مشتریان برای حذف کارکنان با عملکرد پایین و پاداش‌دادن به افراد برتر استفاده کنند. تهدیدی برای اخلاق در حال حاضر شاهد ظهور دستیارهای دیجیتالی هستیم که با صدای انسان صحبت می‌کنند و می‌توانند از ظاهر انسانی و هوش اجتماعی برای مذاکره در مورد اختلافات، ایده‌پردازی استراتژی‌های تجاری یا انجام مصاحبه استفاده کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که افراد ممکن است هنگام همکاری از طریق هوش مصنوعی کمتر اخلاقی عمل کنند. احتمالاً درک این خطرات اخلاقی به نقطه مهمی برای سیاست تجاری و تحقیقات هوش مصنوعی تبدیل خواهد شد. در مدل سنتی، هم‌تیمی‌ها با یکدیگر پیوندهای عاطفی برقرار می‌کنند، نسبت به اهداف یکدیگر ابراز نگرانی می‌کنند و به همکاران خود در هنگام تخلف تذکر می‌دهند. این بررسی‌های اجتماعی در مورد رفتار اخلاقی زمانی ضعیف می‌شود که افراد به ‌طور غیرمستقیم از طریق دستیاران مجازی تعامل داشته باشند. در برخورد با هوش مصنوعی تعاملات بیشتر جنبه معاملاتی و منافع شخصی دارد. به‌عنوان مثال، در مذاکرات معمولی رودررو، اکثر مردم از هنجارهای انصاف و ادب پیروی می‌کنند. آن‌ها هنگام سوء‌استفاده از شریک زندگی خود احساس گناه می‌کنند. اما زمانی که افراد از هوش مصنوعی برای ایجاد پاسخ‌ها و استراتژی‌ها استفاده می‌کنند، جریان تغییر می‌کند؛ در این شرایط، مردم به احتمال زیاد به دستیار هوش مصنوعی دستور می‌دهند که از فریب و دستکاری عاطفی برای استخراج و اهداف ناعادلانه هنگام گفت‌وگو استفاده کند. شناسایی فناوری‌های جدید امروزه، بیشتر سازمان‌ها از «شکاف مهارت دیجیتال» رنج می‌برند، شکافی که در آن نیروی کار تا حد زیادی قادر به همگام شدن با فناوری سریع در حال تغییر نیست. معمولاً سازمان‌ها فناوری‌هایی دارند که بیش از حد توان و استفاده راحت کارکنان‌شان است و این موضوع موانعی برای رشد کارایی و بهره‌وری ایجاد می‌کند. خدمات هوش مصنوعی پیچیدگی را از بین می‌برد. با استفاده از مکالمه و پردازش زبان طبیعی، هوش مصنوعی نیاز کارگران را به تسلط بر عملکردها و منوهای پیچیده رایانه از بین می‌برد. با استفاده از هوش مصنوعی کلامی مردم به‌سادگی آنچه مورد نیاز است را به زبان غیرفنی توصیف و درخواست‌های خود را برای به دست آوردن خروجی بهتر اصلاح می‌کنند. برای مثال، یک کارمند می‌تواند داده‌های تاریخی را به هوش مصنوعی بدهد و بخواهد تا همه متغیرهایی که پتانسیل بازار را برای یک محصول جدید تعیین می‌کند، بیابد و رتبه‌بندی کند. البته قبل از توسعه رابط‌های مکالمه، دریافت و جمع‌آوری اطلاعات به مجموعه‌ای طولانی و پیچیده از تعاملات نیاز دارد. خطر پیروی کورکورانه بسیاری از مشاغل شامل نوشتن پاسخ‌های استاندارد هستند. مواردی همچون یادداشت‌های تشکر از مشتریان، پاسخ به متقاضیان کار و مقالات دوره‌ای که برای ساخت آن‌ها تقریباً در هر شغل یقه سفیدی، هوش مصنوعی فوراً و به‌راحتی قابل استفاده است. نگرانی این نیست که پاسخ‌های تولید شده اصیل یا خلاقانه نباشد، بلکه این است که اگر (ChatGPT) گزارش را بنویسد، نویسنده به آن فکر نکرده، استدلال‌ها را نسنجیده و سپس به نتیجه‌گیری در متن نرسیده است. انسان‌ها چون خود این گزارش‌ها را نمی‌نویسند دیگر نمی‌توانند به کسی توضیح دهند که چرا باید گزارش این‌گونه باشد. به عبارت دیگر هر گزارشی نتایج عملی برای زندگی انسان‌هایی خواهد داشت که چون مطابق الگوریتم‌های هوش مصنوعی نوشته شده و کسی زحمت فکر کردن به آن را نکشیده، چندان قابل درک نخواهد بود. چه اتفاقی می‌افتد وقتی گزارش (ChatGPT) شامل اطلاعات بخصوصی نباشد که اگر خودتان جست‌وجو می‌کردید می‌توانستید پیدا کنید و نتیجه‌گیری را تغییر دهید؟ چگونه به یکی از زیردستان توضیح دهیم که چرا ارزیابی نوشته شده توسط (ChatGPT) در مقایسه با سال گذشته به آن‌ها امتیاز کمتری داده است، حتی اگر عملکرد آن‌ها یکسان به‌نظر می‌رسد؟ وسوسه استفاده از هوش مصنوعی بدون فکر کردن در مورد استدلال‌ها و توضیحات می‌تواند منجر به اشتباهات بزرگ شود.