یک صندوق بازنشستگی نمی‌تواند به تنهایی بار بیمه‌های اجتماعی را به دوش بکشد

اکبرپور روشن در گفت‌وگو با آتیه آنلاین افزود: یکی از موضوعات مهم در حوزه تأمین اجتماعی پرداخت نشدن بدهی‌های دولت در راستای تعهدات خود بابت حق بیمه افراد و تبدیل شدن آن به بدهی‌های انباشته شده است. این استاد دانشگاه ادامه داد: اگر دولت تصمیم بگیرد که سهم حق بیمه حوزه کارفرمایی افراد بدون کارفرما را برای بیمه‌شدن پرداخت کند یک رفتار پسندیده به لحاظ اجتماعی محسوب شده اما در عمل این پرداخت‌ها به موقع و در زمان خود انجام نمی‌شود. به گفته او، این موارد باعث می‌شود که سازمان تأمین اجتماعی بدون به تأخیر انداختن تعهدات، به همه افراد تحت پوشش خدمات‌رسانی کند اما بیمه‌شدگان این سازمان غیر از افراد بیمه‌شده از نوع اجباری که بخشی از حق بیمه آنها توسط دولت پرداخت می‌شود، تاکنون این حق بیمه‌ها پرداخت نشده که به همین منظور امکان کسری نقدینگی سازمان در چنین شرایطی وجود دارد. عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم ‌انسانی و مطالعات فرهنگی گفت: در این راستا سازمان تأمین اجتماعی نیز این کسری نقدینگی را باید به نوعی جبران کند و این موارد منجر به آسیب به صندوق بیمه‌ای می‌شود. پرداخت به موقع حق بیمه موجب منابع مازاد در تأمین اجتماعی می‌شود عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم‌انسانی و مطالعات فرهنگی با اشاره به تعهدات کوتاه‌مدت و بلندمدت سازمان تأمین اجتماعی در قبال افراد تحت پوشش بیان کرد: اگر دولت با جدی گرفتن میزان تعهدات، در زمان و موعد مقرر حق‌بیمه‌های تعهد شده خود را پرداخت کند، سازمان به صورت سالانه مازاد منابع مالی خواهد داشت. او ادامه داد: در این صورت سازمان تأمین اجتماعی با تصمیم‌گیری درست برای این منابع مالی، مازاد این منابع را سرمایه‌گذاری و ذخیره‌سازی می‌کند و به فکر تأمین تعهدات آتی سازمان خواهد بود. اکبرپور روشن افزود: با این اقدامات به نوعی بخشی از هزینه‌های آینده خود را از این طریق تأمین و سرمایه‌گذاری می‌کند و برای تأمین آینده خود روی این منابع حساب خواهد کرد اما عملا این اتفاق نمی‌افتد و این بدهی‌های دولت به تأمین اجتماعی در حال انباشته شدن است. او بیان کرد: حتی پس از چند سال تأدیه بدهی‌ها توسط دولت، دوباره بار اضافه‌ای به سازمان تأمین اجتماعی تحمیل می‌شود و از محل بدهی‌هایی که باید به سازمان پرداخت کند تعهدات جدیدی مانند متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان را برای سازمان ایجاد می‌کند. این استاد دانشگاه ادامه داد: بنابراین این مسائل وجود دارد و اگر دولت بناست به عنوان کارفرمای برخی افراد فاقد بیمه و بدون کارفرما تعهدی را تقبل کند با توجه به اینکه همه افراد بیمه شده در یک صندوق خدمات می‌گیرد این موضوعات ممکن است تعمیم پوشش بیمه‌ای به همه افراد پایداری بلندمدت تأمین اجتماعی را به خطر بیندازد. یک صندوق با میزان حق بیمه مشخص برای تأمین اجتماعی برنامه‌ریزی شود اکبرپور روشن گفت: اگر دولت قرار است همه افراد فاقد بیمه را به عنوان کارفرما تحت پوشش قرار دهد می‌تواند یک استراتژی برنامه‌ریزی شده داشته باشد. او ادامه داد: باید از طریق سازوکاری مجزا نسبت به ایجاد یک صندوق با میزان حق بیمه مشخص اقدامات عملیاتی و راهبردی برنامه‌ریزی شده انجام داد تا همه بیمه‌شدگان متأثر از آسیب به یک صندوق بیمه‌ای قرار نگیرند. او اضافه کرد: البته بیمه‌شدگان اختیاری و اجباری که به طور کامل حق بیمه خود را پرداخت می‌کنند نباید متأثر از این مسئله شوند بنابراین مسئله مشخصی که وجود دارد این است که تعمیم پوشش بیمه‌ای برای کشور مناسب و به عنوان یک استراتژی است. به گفته وی، اما اگر دولت قصد انجام این اقدام به عنوان کارفرمای برخی افراد بدون بیمه را دارد باید سازوکار آن مشخص باشد و متفاوت با اقدامات معمول در سازمان تأمین اجتماعی باشد.