نرخ رشد حق بیمه 40 درصد، ضریب نفوذ 1/ 0 درصد

به گزارش آتیه‌آنلاین به نقل از دنیای اقتصاد، با همه این ها دست اندرکاران صنعت بیمه دریافته اند که راهی به جز تحول دیجیتال ندارند. در واقع چگونگی انتخاب و برنامه ریزی در مسیر نوآوری است که سازمان ها را از یکدیگر متمایز می کند. در تشکیلات وسیع تری مثل صنعت بیمه موضوع نوآوری و فناوری ابعاد گسترده تری پیدا می کند و توجه به آن از زوایای مختلف صورت می گیرد. برخی موارد در حوزه تدوین آیین نامه ها و بخشی در حوزه برنامه ریزی و قسمتی نیز در حوزه اجرا مورد تاکید و توجه قرار می گیرند. اما موضوع غیرقابل انکار این است که نوآوری باید در سیاستگذاری ها و برنامه ریزی های آینده این صنعت کفه سنگین تری را به خود اختصاص دهد تا بتواند با هزینه کمتری تحریم ها را دور بزند و راهی برای تعامل با جهان در میان این همه انزوا پیدا کند. همان طور که مسعود پهلوانی، کارشناس بیمه به سایت اتاق ایران می گوید: صنعت بیمه به دلیل تخصصی بودن و ارتباط تنگاتنگی که با شرکت های بیمه بین الملل دارد، قطعا از مسائل سیاسی و روابط بین الملل ایران با سایر کشورها تاثیر می پذیرد و اگر کشور به سمتی برود که روابط خوبی با سایر کشورهای دنیا داشته باشد، صنعت بیمه در ایران نیز در 1402 رشد خواهد کرد و می توان انتظار رونق در این صنعت را داشت. اما اگر روابط بین المللی در مسیر درستی قرار نداشته باشد و همچنان وضعیت فعلی ادامه باید، نمی توان چشم انداز مناسبی از این صنعت برای سال آینده داشت. او با اشاره به ضعف دیگر صنعت بیمه نیز می گوید: در سال گذشته طرح های جدید بیمه ای به بازار نیامد و بیمه های سنتی گذشته را شاهد بودیم. حتی روش جدیدی برای ارائه خدمات بهتر به بیمه گذاران ارائه نشد و روش قدیمی است. سال 1401 را سال «تولید؛ دانش بنیان ،اشتغال آفرین» نامیده بودند. قرار بود همه صنایع کشور، به خصوص صنایع مالی به سمت همین شعار حرکت کنند تا در مسیر جبران ناکامی ها قرار بگیرند. صنعت بیمه از همه صنایع مالی نیاز بیشتری به تبعیت از این شعار داشت. صنعت بزرگی که از طرفی در جایگاه اصلی تقلیل ریسک های جامعه نقش ایفا می کند و از طرفی دیگر به عنوان یک نهاد سرمایه گذاری در اقتصاد سهم قابل توجهی دارد. در سال های اخیر این صنعت به عنوان یکی از سه ضلع دخیل در اقتصاد با چالش های متعددی مواجه بوده است. برای مثال صنعت بیمه به واسطه لایه لایه بودن و گره خوردن ماهیت آن با ریسک ها، کمترین بهره مندی را از نوآوری و تولید برده و در یک نقطه ثابت درجا می زند. از سوی دیگر در اقتصادی که با دلار60-50 هزار تومانی، تورم حداقل 50 درصدی و تحریم دست و پنجه نرم می کند تلاش برای بهبود صنعتی مانند بیمه بی شک در اولویت های اول سیاستگذار قرار نخواهد گرفت. به همین دلیل هم تحقق دستیابی به ضریب نفوذ بیمه 7 درصدی تا پایان برنامه ششم ممکن نشد. صنعت بیمه می تواند از بعضی جهات آینه اقتصاد یک کشور باشد. سال 1401، یکی از سخت ترین سال ها برای اقتصاد ایران بود اما شاید بتوان از زاویه دیگر هم جاماندگی در صنعت بیمه را بررسی کرد. «مقاومت صنعت بیمه در مقابل نوآوری» یا «بی توجهی بدنه سنتی صنعت به شرکت های دانش بنیان» هم می توانند از دلایلی باشند که منجر به جاماندگی بیمه از توسعه شده اند. در سالی که گذشت «ضعف زیرساخت های فناوری ارتباطات و اطلاعات و محدودیت های موجود در مسیر دسترسی به منابع و دانش روز دنیا از طریق اینترنت با اجرای طرح صیانت» هم مزید بر علت شد و به این جاماندگی دامن زد.