حیات معنادار تأمین‌اجتماعی با تعادل منابع و مصارف

به گفته جهانی، تعادل بین منابع و مصارف یکی از مسائل اساسی تأمین‌اجتماعی در فرایند حیاتی این سازمان محسوب می‌شود. این کارشناس بیمه‌های اجتماعی ادامه داد: «تأمین‌اجتماعی تنها سازمان بیمه‌گر با رویکرد اجتماعی، اقتصادی، رفاهی، حمایتی، بیمه‌ای و درمانی است. این سازمان باید برای تأمین حیات خود روندی را طی کند تا به شکل‌گیری حیات معنادار و تعادل بین منابع و مصارف آن کمک کند.» او افزود: «اکنون بیش از ۸۶ درصد منابع تأمین‌اجتماعی با وصول حق‌بیمه و مابقی از محل سرمایه‌گذاری و سایر منابع درآمدی تأمین می‌شود. بنابراین در حوزه بیمه‌، شاخص تأمین منابع بیمه‌ای مهم‌ترین محور مورد تأکید و تمرکز تأمین‌اجتماعی محسوب می‌شود. تعادل منابع و مصارف برای حیات سازمان تأمین‌اجتماعی ضروری است.» جهانی معتقد است: «باید ورودی‌های بیمه‌شده جدید سازمان، تقویت و خروجی‌های حوزه بازنشستگان و مستمری‌بگیران قانونمندتر و هدفمندتر شده و روش‌های حرفه‌ای و محاسبات دقیق بیمه‌ای برای آن‌ها لحاظ شود.» او توجه به این مقوله را بسیار ضروری دانست و گفت: «یکی دیگر از موارد مهم در این زمینه استفاده از اصلاحات پارامتریک در شرایط موجود است.» این کارشناس بیمه‌های اجتماعی افزود: «مهم‌ترین مسئله‌ برای حفظ این تعادل بر اساس چند شاخص در شمار ورودی بیمه‌شدگان جدید تأمین‌اجتماعی است. نوع بیمه، دستمزد بیمه‌شده و میزان ماندگاری بیمه‌شدگان از موارد مهم در تأمین منابع تأثیرگذار است.» به گفته او، دیگر موارد تأثیرگذار در تأمین منابع سازمان، نوع خدمات و برخورداری افراد از بازنشستگی، تعهدات کوتاه‌مدت و بلندمدت بیمه‌شده در فرایند حیات اشتغال و رسیدن به سن بازنشستگی )و حتی پس از این مقوله( و استفاده از خدمات ازکارافتادگی و یا فوت فرد بیمه‌پرداز یا خانواده اوست. توجه به فراوانی شمار بیمه‌شدگان جهانی، کارشناس بیمه‌های اجتماعی گفت: «مهم‌ترین شاخص موردتوجه در حوزه ورودی‌ها و خروجی‌های سازمان در سال جدید، بیانگر آن است که اگر این فرایند و چشم‌انداز آن تقویت شود و به کمیت و فراوانی افزایش بیمه‌شدگان برسیم، در پاسخگویی به تعهدات سازمانی مؤثر خواهد بود.» او ادامه داد: «در حوزه ارتباط نسبت بیمه‌پرداز به‌ازای بازنشسته، باید تعداد ورود بیمه‌شدگان به بیش از سه‌برابر مستمری‌بگیران برسد تا این روند بتواند تقویت شود و حیات و منابع سازمان را به سطحی برساند که خدمات در تعهدات کوتاه‌مدت و بلندمدت قابل‌ ارائه باشد.» جهانی به استخراج و تحلیل آماری در چندماهه آخر سال ۱۴۰۱ اشاره کرد و گفت: «حدود ۷۰۰هزارنفر ورودی تحت‌عنوان بیمه‌شده اجباری، اختیاری و در بخش‌های بیمه‌های مختلف جذب سازمان شدند. در کنار آن برقراری مستمری‌های بازنشستگی، ازکارافتادگی و بازماندگان به‌طور تقریبی ۳۰۰هزار پرونده است.» او اضافه کرد: «با تقویت این موضوع در قالب روندی روبه‌رشد، می‌توان از همه ظرفیت‌های موجود استفاده کرد تا زمینه ارتقای پارامترها، عناصر و عوامل منابع‌ساز سازمان فراهم شود.» به گفته او، با این اقدامات ضمن هدفمندی حوزه‌های مصارف سازمان، شاهد حرکت به سمت میزان مشارکت بیمه‌شدگان در این زمینه خواهیم بود. همین‌طور با برقراری مصارف یا تعهد، علاوه بر ماندگاری بیمه‌شدگان و توجه به مشارکت آنان در تعادل منابع، به توازنی برای پوشش مستمری‌بگیران از طریق آمار بالای ورودی‌ بیمه‌شدگان جهت تأمین منابع دست خواهیم یافت. او ادامه داد: «با توجه به رشد مستمری به‌صورت سالانه، اتفاقات در حوزه خُرد اقتصاد و موضوع تورم، بدون‌شک این موضوعات، تأمین‌اجتماعی را به سمت متناسب‌سازی حقوق هدایت خواهدکرد. با تقویت این حوزه و رشد میزان مستمری افراد بازنشسته و مستمری‌بگیر در شرایط اقتصادی موجود، زمینه افزایش قدرت خرید این افراد و هدایت آن‌ها به سمت زندگی بهتر فراهم می‌شود.» جهانی درباره مهم‌ترین برنامه‌ها برای ادامه این روند گفت: «موضوع موردنیاز امروز سازمان برای رسیدن به تعادل منابع و مصارف و تقویت این حوزه، افزایش ورود بیمه‌شدگان در همه طیف‌ها و گروه‌هاست.» او با اشاره به اینکه تأمین‌اجتماعی باید به‌دنبال جذب بیمه‌شدگان جدید باشد، افزود: «سازمان با توجه به افزایش و بازنگری دستمزدها به‌عنوان یک پارامتر مهم و منابع‌ساز و تقویت اصلاحات پارمتریک از بُعد منابع و مصارف، باید ماندگاری بیمه‌شدگان را به سطحی برساند که بتواند توجیه‌کننده مصارف و تعهدات بلندمدت برای ارائه خدمات به ذی‌نفعان سازمانی باشد.»