دولت و مجلس فریاد بلند معلولان را نمی‌شنوند

منصور شادکام در گفت‌وگو با آتیه‌آنلاین با تاکید بر اینکه «جامعه معلولان بدون هرگونه لابیگری در قانون که از سوی دولت به مجلس ارائه شده است، تنهای تنها رها شده‌اند»، افزود: بسیاری از معلولان نابینا هستند، گروهی توانایی شنیدن و گفتن ندارند، مغز و شبکه عصبی شماری از آنها دچار نابسامانی شده، شماری کودک که به همراه پدر و مادر و خانواده در رنج‌اند، گروهی بدون آنکه از زندگی بهره‌ای برده باشند در آسایشگاه‌ها یا کنج خانه‌ها مظلومانه به پیری رسیده‌اند. بخشی نیز کودک و نوجوان هستند و هنوز دست مهر مادری یا پدری را بر چهره خود احساس نکرده‌اند. با حذف ردیف بودجه قانون معلولان، عملا تمام این گروه‌ها به دست فراموشی سپرده می‌شوند. شادکام اضافه کرد: چندی پیش یکی از مشاوران رئیس‌ دولت پیشین گفته‌ای به این معنی داشت که در پشت هر بند و تبصره از لایحه بودجه یک لابی نیرومند است. ایشان یادآور شد که گاهی همه لایحه بودجه برای تصویب یک بند و تبصره به گروگان یک لابی درمی‌آید، به نظر می رسد که حذف ردیف بودجه قانون معلولان مصداقی بر این گفته ایشان است. او در مرور تاریخچه لایحه قانون حمایت از معلولان افزود: در آغاز این قانون در پیکر یک لایحه از سوی دولت به مجلس پیشنهاد شد و شورای نگهبان آن را گواهی و برای اجرا به دولت ابلاغ و در نهایت در مجلس به تصویب رسید. شادکام افزود: این قانون چند سالی با همه کاستی‌ها به اجرا درآمد تا زخم‌بندی کوچکی بر زخم‌های بی‌پایان جامعه معلولان کشور باشد اما ناباورانه در لایحه پیشنهادی دولت حاضر، ردیف بودجه قانون حمایت از معلولان حذف شده است. قائم‌مقام انجمن نابینایان ایران ادامه داد: مجلس و دولت درباره حذف ردیف بودجه‌ای می‌گویند بودجه اجرای این قانون را به سازمان بهزیستی داده‌اند. آنها به‌خوبی می‌دانند که با این نرخ تورم بودجه سازمان بهزیستی نیز کمتر از سال گذشته است. او گفت: در لایحه تقدیمی نه تنها بودجه قانون حمایت از معلولان را به صورت غیرقانونی از بنیان حذف کرده‌اند بلکه در سنجش با تورم، بودجه سازمان بهزیستی را نیز کاهش داده‌اند. شادکام با انتقاد از رویکرد نادرست عملکرد دولت و مجلس در نحوه بودجه‌ریزی گفت: آیا پایمال‌شدن قانون حمایت از معلولان بخشی از برنامه هفت‌ هزار صفحه‌ای آقای رئیسی بود که پیش از ریاست‌جمهوری آن را یادآوری می‌کرد؟ آیا معلولانی که لابیگری نمی‌دانند، صداوسیما و دستگاه‌های تبلیغاتی ندارند و نمی‌توانند بده‌بستان کنند، باید به این آسانی حقوق خود را پایمال‌شده بدانند؟ او گفت: در بسیاری از کشورهای جهان که دستگاه دیوانی آنها پنداری از وابستگی به خدا و دین ندارد، احترام به معلولان و تأمین نیازهای آنها از بدیهی‌ترین حقوق اولیه و انسانی آنها محسوب می‌شود. شادکام ادامه داد: آن کشورها که توانسته‌اند کمی به انسانیت بیندیشند، دریافته‌اند که خوشبخت‌سازی و خوشحال‌کردن معلولان نماد انسان‌بودن و اخلاق‌مداری آنهاست. هرچه معلولان در آسایش و خجستگی بیشتر باشند، پرچم انسانیت را شکوهمندتر می‌بینند. آنها دانسته یا ندانسته، شعر بنی آدم اعضای یکدیگرند سعدی را در مجلس و دولت خود با خجستگی به نمایش درآورده‌اند. او گفت: از هیات‌رئیسه مجلس و تمام نمایندگان می‌خواهیم بدون هرگونه چون‌وچرایی ردیف بودجه مستقل قانون حمایت از حقوق معلولان را در لایحه بودجه ۱۴۰۲ بگنجانند و اجازه ندهند آه معلولان به خاطر این ظلم روا داشته دامنگیر آنان شود. شادکام با بیان اینکه «اگر توانایی بزرگ‌کردن سفره معلولان را که از آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه هستند، ندارید، لااقل سفره آنها را کوچک‌تر نکنید»، افزود: با افزایش بودجه حمایت از معلولان کاری کنید تا جامعه هدف بهزیستی بتواند برای سال آینده در برابر ابربحران‌های اقتصادی پیش‌بینی‌شده پیش‌رو قامت راست کند.