واکسن‌هایی که تزریق نشد و گوش‌هایی که هیچ‌گاه نشنید

گینه استوایی، کشور کوچکی در ساحل غربی آفریقا، ۱.۵ میلیون نفر جمعیت دارد و تنها سه مدرسه برای ناشنوایان دارد. دو مدرسه در باتا، پایتخت تجاری این کشور (به ترتیب با ۸۰ و ۵۰ دانش آموز) و مدرسه سوم که توسط صلیب سرخ اداره می‌شود، در پایتخت سیاسی واقع شده است. به گزارش آتیه‌آنلاین و به نقل از ایکوال‌تایمز، همانند بسیاری از کشورهای آفریقایی، ناشنوا بودن در گینه استوایی به معنای مواجهه با انزوا و رها شدن توسط اعضای خانواده است. به ویژه در مناطق داخلی کشور، هنوز هم این باور عمومی وجود دارد که مادران کودکان ناشنوا در دوران بارداری بر آنها طلسم گذاشته شده و در نتیجه فرزندان تازه‌متولدشده آنها نفرین شده‌اند. جوانان با این ننگ بزرگ می‌شوند و بار آن را در طول زندگی به دوش می‌کشند. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، نزدیک به ۸۰ درصد از افراد مبتلا به کم‌شنوایی در کشورهای با درآمد کم و متوسط زندگی می‌کنند. در این میان دسترسی به مراقبت نقش مهمی در افزایش شمار ناشنوایان و کم‌شنوایان دارد: ۷۸ درصد کشورهای کم درآمد، کمتر از یک متخصص گوش، حلق و بینی به ازای هر یک میلیون نفر دارند. در ۹۳ درصد از این کشورها، به ازای هر یک میلیون نفر، کمتر از یک شنوایی‌شناس وجود دارد و بیش از ۵۰ درصد آنها به ازای هر یک‌میلیون نفر یک معلم برای کودکان ناشنوا دارند. به منظور ارائه راهنمایی به کشورها برای گنجاندن مراقبت‌های گوش و شنوایی در برنامه‌های سلامت ملی خود، سازمان بهداشت جهانی گزارش جهانی شنوایی را در سال ۲۰۲۱ تهیه کرد. این گزارش بیان می‌کند که «فقدان اطلاعات دقیق و نگرش‌های رایج درباره بیماری‌های گوش و کم‌شنوایی عامل مهمی در مراقبت از کودکان درباره این بیماری است.» در سال ۲۰۲۱، ۱.۵ میلیارد نفر در سراسر جهان با درجات مختلفی از کم‌شنوایی زندگی می‌کردند و ۴۳۰ میلیون نفر به خدمات توانبخشی نیاز داشتند. حتی در موردی اضطراری‌تر، WHO پیش‌بینی می‌کند که تا سال ۲۰۵۰، از هر چهار نفر یک نفر با درجاتی از کم‌شنوایی زندگی می‌کند و ۷۰۰ میلیون نفر به خدمات مراقبتی و توانبخشی نیاز خواهند داشت. ناشنوایان از انزوا رنج می‌برند و برای سازگاری در محیط‌هایی که اکثریت مردم در آن شنوایی دارند تلاش می‌کنند. به گفته واحد سلامت روان و آسیب شنوایی ایالت باسک در اسپانیا: "خودانزوایی به عنوان عامل بیماری روانی در این بیماران شناخته شده است". انزوا از خانواده شروع می‌شود، زیرا ۹۰ تا ۹۵ درصد از کودکان ناشنوا از والدین شنوا متولد می‌شوند. سرخجه، مننژیت، سرخک و اوریون می‌توانند باعث کاهش شنوایی شوند و به گفته سازمان جهانی بهداشت، بیشتر این بیماری‌ها با واکسیناسیون قابل پیشگیری هستند.