سالمندی سالم و ضرورت اتخاذ سیاستگذاری‌ سلامت‌محور

به گزارش خبرنگار آتیه‌آنلاین، به نظر می‌رسد باتوجه به روند افزایش‌جمعیت سالمندان کشور در۲۰ سال آینده کل بودجه نظام سلامت کشور باید به سالمندان تخصیص شود و این آمار برای برنامه‌ریزان و سیاستگذاران کشور یک هشدار جدی به شمار می‌آید. معاون توانبخشی سازمان بهزیستی استان تهران اخیرا ضمن هشدار از جدی نگرفتن مساله سالمندی در کشور و بی‌عملی دستگاه‌ها در برابر آن، بر ضرورت تشکیل شورای سالمندی تاکید و بیان‌کرد: باید دستگاه‌های متولی حوزه سالمندی تکلیف خودرا با موضوع سالمندی قبل از اینکه تبدیل به ابر بحران شود مشخص کرده و برای رفاه، نظام سلامت، بیمه سالمندان و نیازهای ویژه این قشر تدوین و اجرای برنامه‌های راهبردی را در دستور کار قرار دهند. دستیابی به سالمندی سالم و موفق نیازمند تقویت سلامت جسمی و روانی، امنیت مالی و اقتصادی، به زیستن اجتماعی و محیط دوستان تقویت شود. بنابراین توجه به حفظ سلامتی در دوران سالمندی مساله‌ای مهم است. اینکه هر فردی در مسیر طبیعی زندگی خود به پیری می‌رسد برای اینکه بیماری و تن‌رنجوری بر او بار نشود باید برنامه‌ریزی و سیاستگذاری منسجم و حساب‌شده‌ای در حوزه سالمندی در کشور پیاده سازی شود. محوریت سلامت در طرح پزشک خانواده معاون بهداشت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در همایش گرامی‌داشت روز جهانی سالمند امسال با تاکید بر حفظ سلامتی دوران سالمندی گفت:چشم‌اندازمیانسالی تا سالمندی با محوریت «سلامت» در طرح پزشک خانواده مشخص شده و نویدی برای سالمندی سالم است و در واقع، با تحقق طرح پزشک خانواده، شاهد ساماندهی مسائل جسمی و روانی سالمندان خواهیم بود. کمال‌حیدری در این‌همایش‌تصریح کرد: زمانی که ۸ درصد جمعیت، سالمند شد، زنگ هشدار به صدا درآمد و الان با حدود ۱۰/۵ درصد سالمندی هنوز جای کار هست. نگرانی از نبود زیرساخت ها در حوزه سالمندی سرپرست دبیرخانه شورای ملی سالمندان پیشتر در گفت‌وگو با آتیه‌آنلاین بااشاره به وابستگی سن شروع سالمندی به سن تندرستی، تاکید کرد: ممکن است فردی ۵۰ سال داشته باشد اما از نظر کارآیی جسمی، ذهنی و اجتماعی سالمند محسوب شود و از سوی دیگر فردی که ۷۰ سال دارد از نظر جسمی و ذهنی سالم باشد. حسام‌الدین علامه ادامه داد: سن روانشناختی نیز ملاک سن سالمندی قرار می‌گیرد. در این ملاک، عملکرد ذهنی و روانی فرد مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. اگر افتی در عملکرد ذهنی اتفاق بیفتد، فرد سالمند تلقی می‌شود. سن سالمندی از نظر اجتماعی و مشارکت اجتماعی و توانمندی و حضور در فعالیت های جمعی محاسبه می‌شود بنابراین سن ۶۰ سالگی برای آغاز سالمندی در ایران صحیح به نظر می‌رسد. وی با اشاره به تهدید جدی تبعات بحران سالمندی در نبود زیرساخت‌های لازم در کشور گفت: ما فاقد سازمان ملی سالمندان هستیم و زیرساخت‌ها نیز برای مواجهه با این مساله ایجاد نشده است و تمام این مسایل نگرانی ایجاد می‌کند. علامه بااشاره به تنظیم سندملی ۷۲ ماده‌ای سالمندان در کشور خاطرنشان کرد: این سند در مرحله تجمیع و اصلاح نظرات نخبگان و نمایندگان دستگاه‌ها است و با تصویب آن در شورای ملی سالمندان و هیات دولت در نهایت به صورت لایحه به مجلس شورای اسلامی فرستاده خواهد شد. سرپرست دبیرخانه شورای ملی سالمندان تدوین قالب برنامه راهبردی اختصاصی سالمندی دستگاه‌های اجرایی کشور را نیازمند عزم ملی خواند و افزود: امور در این حوزه باید به شیوه‌ای مدیریت شود که ضمن احصاء حقوق سالمندان و تکالیف دستگاه‌ها در نهایت هر دستگاه اجرایی صاحب یک برنامه راهبردی بلندمدت و اختصاصی خود در حوزه سالمندی و مبتنی بر سندملی سالمندان شود. وی بااشاره به تجارب موفق دنیا در حوزه سالمندی گفت: در کشورهای خارجی، به جهت خدمات داوطلبانه مبتنی بر بانک‌زمان، نظام مسئولیت‌اجتماعی پذیری قوی ایجاد شده که متاسفانه در کشور ما از آن بی‌بهره هستیم.