ترک مدرسه برای یافتن الفبای زندگی

به گزارش آتیه‌آنلاین به نقل از یونیسف، منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا کم‌آب‌ترین منطقه در جهان است و از ۱۷ کشور پر تنش آبی در جهان، ۱۱ کشور متعلق به این منطقه است. بر اساس گزارش جدید یونیسف با عنوان «تاثیر کمبود آب بر کودکان در خاورمیانه و شمال آفریقا»، نزدیک به ۶۶ میلیون نفر در این منطقه فاقد امکانات اولیه بهداشتی هستند. این گزارش نشان می‌دهد که کمبود آب تأثیر عمیقی بر کودکان و خانواده‌های آنها دارد که از سلامت و تغذیه آنها شروع می‌شود. علاوه بر این، کمبود آب به‌طور فزاینده‌ای به عاملی برای درگیری‌ها و جابجایی‌های جمعیتی در این منطقه تبدیل شده است. کریس کورمنسی، مشاور منطقه‌ای یونیسف در خاورمیانه و شمال آفریقا می‌گوید: «در بسیاری از کشورهای منطقه، کودکان به‌جای گذراندن زمان در مدرسه یا بازی با دوستان خود، مجبورند مسافت طولانی را فقط برای آوردن آب پیاده‌روی کنند. در حالی که منابع آبی قابل دسترس و سالم در این منطقه به سرعت در حال مصرف شدن است، تغییرات آب و هوایی نیز منجر به بارش باران کمتر برای کشاورزی و بدتر شدن کیفیت ذخایر آب شیرین به دلیل حرکت آب شور به سفره‌های آب شیرین و افزایش غلظت آلودگی آنها شده است. این گزارش که در هفته جهانی آب منتشر شد، عوامل کلیدی کمبود آب در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا از جمله افزایش تقاضای کشاورزی و گسترش کشت‌های آبی با استفاده از سفره‌های زیرزمینی را برجسته می‌کند. در حالی که در سطح جهان، کشاورزی به طور متوسط ‌۷۰ درصد مصرف آب را به خود اختصاص می‌دهد، این میزان در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا بیش از ۸۰ درصد است. عوامل دیگری که به کمبود آب منجر شده شامل درگیری به ویژه در سوریه، یمن و سودان، مهاجرت مردم از روستاها به شهرها، رشد جمعیت، مدیریت ضعیف آب و وخامت زیرساخت‌های آبی است. برتراند باینول، معاون مدیر منطقه‌ای یونیسف در خاورمیانه و شمال آفریقا می‌گوید: «اتفاق بسیار بدی که در منطقه می‌افتد و غیرقابل قبول است این است که برخی کسانی که در درگیری‌ها می‌جنگند زیرساخت‌های آبی را هدف قرار می‌دهند». در پایان این گزارش، یونیسف از کشورهای منطقه خواسته تا طرح‌های واکنش به تغییرات آب و هوایی را آغاز کرده، کمبود آب را به عنوان یک اولویت در نظر بگیرند و بودجه ملی کافی را برای رسیدگی به کمبود آب تخصیص دهید. همینطور یونیسف پیشنهاد داده کشورها گروه‌های هماهنگی بین وزارتخانه‌های کلیدی (مانند آب، کشاورزی، انرژی و دارایی) و بازیگران دیگر را برای حمایت از بازنگری سیاست‌ها و افزایش ظرفیت فنی و زیرساخت‌های خود تشکیل دهند.