اشتغال نیروی فعال غیرشاغل؛ فرصت رونق تولید و پایداری تأمین اجتماعی

بر اساس داده‌های آماری مرتبط با شاخص‌ها و مولفه‌های بازارکار در بازه زمانی سه ماهه ابتدایی سال جاری، حدود ۲۶ میلیون نفر از جمعیت بیش از ۶۳ میلیون نفری ۱۵ ساله و بیشتر با نرخی معادل ۴۰.۹ درصد به عنوان نیروی کار فعال و تعداد ۳۷ میلیون و ۵۴۲ هزارنفر با سهم ۵۹.۱ درصدی به عنوان جمعیت غیرفعال محسوب می‌شوند. گفتنی است که در حدود ۹۰.۸ درصد جمعیت فعال کشور در قالب جمعیتی بیش از ۲۳ میلیون و ۵۷۸ هزار نفر نیز شاغل محسوب می‌شوند. جمعیت عظیم در سن کار ۱۵ ساله و بیشتر و نسبت درصدی سهم آنها از کل جامعه نشان از ظرفیت بالای نیروی انسانی به عنوان نیروی کار بالقوه است که در صورت بسترسازی و سیاستگذاری متناسب با واقعیات اقتصادی، مالی و بازار کار امکان بهره‌مندی از جمعیت بسیار بزرگ نیروی کار در مسیر تولید کشور وجود خواهد داشت. همچنین نرخ حدود ۹۱ درصدی جمعیت شاغلان کشور از بین افراد فعال در قالب نرخ مشارکت اقتصادی با اینکه آمار مناسبی در حوزه اشتغال و ظرفیت بزرگی در راستای بهره‌مندی از توانایی نیروی انسانی شاغل و فعال کشور محسوب می‌شوند، اما همچنین نرخ نیروی آماده به کار غیرفعال ۵۹.۱ درصدی در کشور بیانگر عدم زمینه‌سازی برای استفاده از ظرفیت بالقوه اثرگذار در حوزه اشتغال و تولید است که ضرورت هدفگذاری بلندمدت اشتغال در آن دیده می‌شود. نرخ بیکاری ۹.۲ درصد که نشان از آمار رسمی ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر بیکار و البته داده‌های غیررسمی بیش از چهارمیلیون نفر کارجو در کشور است، مهیا نکردن بسترسازی لازم در طول دهه‌های گذشته در راستای ایجاد فرصت‌های شغلی گسترده با توجه به نیروی کار عظیم بالقوه درکشور را نشان می‌دهد که امروز با این میزان از بیکاری نیروی کار جوان و بخصوص تحصیلکرده مواجه هستیم. ظرفیت‌سازی و تدوین سیاست‌های متناسب با ضرورت امروز بازار کار در قالب ایجاد بستر برای بهره‌مندی اقتصاد و تولید کشور از نیروی جوان دانش‌آموخته و بعضاً دارای تجربه و مهارت‌های فنی و تخصصی علاوه بر ایجاد حرکت مثبت در چرخ اقتصاد تولید و به گردش درآوردن چرخ سه‌گانه صنعت، خدمات و کشاورزی، مزایای فراوانی در کنترل آسیبهای اجتماعی، ارتقاء سطح رفاه اجتماعی، رونق کسب و کار، ارتقاء و افزایش تولید و صادرات، افزایش چتر پوشش بیمه‌ای سازمان‌های بیمه‌گر و در نهایت کاهش نرخ بیکاری و افزایش اشتغال را به دنبال خواهد داشت. سازمان تأمین اجتماعی نیز به عنوان بزرگترین نهاد بیمه‌ای کشور با پوشش بیش از ۴۵ میلیون نفری اقشار مختلف فعال و شاغل کشور نیز در شرایطی که زمینه اشتغال‌زایی گسترده و بهره‌مندی از نیروی جوان دانش‌آموخته برای اشتغال فراهم شود، به همراه رونق کارکاه‌های تولیدی و خدماتی، افزایش تعداد بیمه‌شدگان و ورودی منابع بیمه‌ای و همچنین ارتقاء خدمات گسترده به بیمه‌شدگان و بازنشستگان را تجربه خواهد کرد. در این صورت است که افزایش ورودی منابع پرداختی به سازمان تأمین اجتماعی با توجه به رونق و توسعه فرصت‌های شغلی، پایداری منابع این تأمین اجتماعی را به عنوان یک سازمان عمومی غیردولتی برای ارائه خدمات به ۵۳ درصد افراد جامعه که تحت پوشش دارد، موجب خواهد شد.