صبحانه آماده میشود، لباسها شسته میشوند، خانه مرتب میشود، خرید روزانه انجام میگیرد، کودکان به مدرسه میروند و سالمندان یا اعضای خانوادهای که نیاز به مراقبت دارند، رسیدگی میشوند؛ مجموعهای از فعالیتها که اگر قرار باشد در بازار کار خریداری شوند، هزینه قابلتوجهی خواهند داشت. با این حال، وقتی همین کارها در خانه و بدون دریافت دستمزد انجام میشوند، اغلب در آمارهای اشتغال و تولید اقتصادی دیده نمیشوند.
این ویدیو روایت دو کارگر بازمانده از حمله به معدن شرکت سیمان فارسنو در فیروزآباد (زیر مجموعه هلدینگ سیمان تامین) است؛ حملهای که در جریان جنگ ۴۰ روزه و حملات آمریکا و اسرائیل به ایران رخ داد و به جان باختن دو کارگر و آسیب دیدن تعدادی از کارکنان منجر شد. محسن کاظمی و علی عسگری، دو راننده کارخانه سیمان، در این گزارش از لحظه حمله، از دست دادن همکارانشان، آسیبهای جسمی و پیامدهای اقتصادی این حادثه میگویند؛ حادثهای که در چند ثانیه حاصل سالها کار و تلاش آنها را از بین برد.
دادههای آسیب جنگ اخیر به اشتغال هنوز مشخص نیست اما مرور تجربه جنگ ۱۲ روزه نشان میدهد فشار بحران بیش از همه بر دوش کسبوکارهای کوچک و اقتصاد دیجیتال سنگینی کرد و در این مدت یکپنجم فرصتهای شغلی برای همیشه از دست رفت.
کمیسیونها و شوراهای پزشکی تأمیناجتماعی محور تصمیمگیری درباره پروندههای بیمهشدگانی هستند که در اثر بیماری یا حوادث شغلی ازکارافتادهاند و تلاش میکنند تعادلی میان منابع سازمان و حقوق بیمهشدهها برقرار کنند.
