فراهم نبودن فضای حضور معلولان به صورت طولانیمدت در جامعه، این قشر را در حوزههای مختلف زندگی از مسائل فرهنگی و اجتماعی گرفته تا معضلات اشتغال و مناسبسازی اماکن با مشکلات زیادی روبهرو کرده است.
برای خیلیها اینترنت یک ابزار کار است، اما برای نابینایان راهی بود برای دیدن دنیا از طریق هوش مصنوعی، شنیدن کتابهای صوتی، ارتباط با دوستان، کار کردن و حتی تشخیص رنگ لباسهایشان.
حالا ۷۹ روز پس از قطعی اینترنت آنها برای سادهترین کارهای روزمره دوباره به دیگران وابسته شدهاند.
محمد شریفی، فروشنده خدمات کامپیوتری یکی از همین نابینایان است و میگوید دو ماه است اجاره خانه و مغازهاش به خاطر قطعی اینترنت عقب افتاده است.
این گزارش حال و روز نابینایانی است که در خاموشی اینترنت زندگی میکنند.
برای بسیاری از ما، اینترنت فقط ابزاری برای ارتباط یا سرگرمی است؛ اما برای بخشی از افراد دارای معلولیت، اینترنت چیزی فراتر از اینهاست. اینترنت برای آنها چشم، گوش، راه ارتباطی، ابزار کار، آموزش و حتی امکان حضور در جامعه است. حالا با محدودیتها و قطعی گسترده اینترنت، بسیاری از این افراد میگویند دوباره به انزوا برگشتهاند؛ انگار از جهان حذف شده باشند. این اپیزود روایت آنها از قطعی اینترنت است.
70 روز قطع کامل اینترنت بینالملل به سیاهچالهای در میان زندگی افراد دارای معلولیت تبدیل شد؛ اینترنتی که برای آنها فقط یک ابزار نبود، عضوی از بدنشان بود؛ جای چشمها، دستها، گوشهایشان بود و هزار راه نرفته را برایشان نزدیکتر کرده بود.
