میلیون‌ها شهروند هر روز با خیابان‌های ناهموار، ترافیک و ساختمان‌های بلند تهران دست و پنجه نرم می‌کنند. در این میان، معلولان جسمی-حرکتی هنوز با محدودیت‌های جدی و مانع‌های شهری روبه‌رو هستند. پژوهش تازه مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران نشان می‌دهد که مشکلات دسترس‌پذیری نه تنها فنی، بلکه حقوقی، اجتماعی و اخلاقی هستند.

رئیس مرکز زنان و خانواده شهرداری تهران درباره مناسب‌سازی شهر برای مادران و افراد دارای معلولیت گفت: «مشکلات جدی در تردد مادران با کالسکه و همچنین افراد دارای معلولیت وجود دارد، اما اقدامات خوبی نیز در این زمینه انجام شده است.» به گفته مریم اردبیلی اخیراً رایزنی‌هایی با هدف تسهیل و روان شدن تردد مادران و افراد دارای معلولیت در کارگروه مناسب‌سازی صورت گرفته است.

زهرا شمس احسان، رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر، با انتقاد از تمرکز محدود بر معلولیت‌های جسمی، تأکید کرد تهران نیازمند گذار از «مناسب‌سازی فیزیکی» به «شهر فراگیر» است. او خواستار طراحی فضاهای شهری متناسب با نیازهای شناختی و حسی همه افراد دارای معلولیت و نهادینه‌سازی استانداردهای فراگیر شد.