بازتعریف مشاغل سخت و زیانآور و ارائه تعریفی دقیق و شفاف میتواند در کنار فراهم کردن امکان بازنشستگی پیش از موعد برای کارگران، فشار غیرضروری بر کارفرمایان را کم کند و از بار بلندمدت بر صندوقهای بازنشستگی بکاهد.
طرح «یارانه دستمزد» با هدف ایجاد فرصتهای شغلی جدید برای بیکاران یکی از طرحهای حمایت از اشتغال است. طرحی که به گفته کارشناسان باید طوری انجام شود که اشتغال شایسته و پایدار را برای نیروی کار فراهم کند.
گزارش سیاستی چهاردهم وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی نشان میدهد سیاستها و برنامههای موجود نتوانستهاند زمینه ورود مؤثر و پایدار افراد دارای معلولیت به بازار کار را فراهم کنند و بخش بزرگی از این جمعیت همچنان خارج از چرخه اشتغال باقی ماندهاند.
وقتی پرداخت حقوق بهموقع به یک استثنا تبدیل میشود، معیشت و امنیت روانی کارگران بیش از هر زمان دیگری تهدید میشود؛ عقب افتادن دستمزد یکی از مزمنترین بحرانهای بازار کار کشور است.
حادثه معدن طبس که منجر به کشته شدن ۵۴ کارگر شد، زخم عمیقی بر پیکر ایمنی کار در ایران است و نشان از ضعفهای ساختاری نظارت، نبود تجهیزات مدرن و قراردادهای پیمانکاری آسیبزا دارد.
مجلس اصرار دارد که دولت تا پیش از پایان سال یارانه نقدی سه دهک بالای درآمدی را حذف کند اما دولت تاکید میکند این کار باید با تکمیل دادهها و در نظر گرفتن جوانب مختلف و پیامدهای اجتماعی انجام شود.
بر اساس نظرسنجی ملی مرکز پژوهشهای مجلس، بیش از نیمی از مشمولان از اجرای طرح کالابرگ رضایت دارند. با این حال، این رضایت کلی، خردهگیریهای جدی بر جزئیات طرح را پنهان نکرده است؛ از ناکافی بودن مبلغ و تمایل بخشی از مردم به دریافت نقدی گرفته تا بحثبرانگیز بودن شیوه اجرا و تخصیص منابع. این طرح در میانه تحسین و انتقاد پیش میرود.
فقدان سیستمهای هوشمند و مانیتورینگ ایمنی در معادن زغالسنگ ایران، جان کارگران را به خطر انداخته است. کارشناسان تأکید میکنند: تنها راه جلوگیری از تکرار فجایع، تجهیز معادن به فناوریهای نوین است.
10 سال از وعده ساماندهی نیروهای شرکتی گذشته، اما کارگران هنوز چشمانتظارند و عدالت شغلی در میان پاسکاری نهادها و منافع پنهان گم شده است
مشارکت کارگران و حمایتهای دولتی، دو بال اصلی موفقیت در کاستن از مرگ و مصدومیت شغلی است.
کارگران نفت خواستار عدالتند: حذف پیمانکاران، امنیت شغلی و پایان تبعیض. مطالبهای که ماههاست با اعتراضات صنفی پیگیری میشود.
رویکرد فعلی مبتنی بر اخراج گسترده، نه تنها مشکلات انسانی بزرگی ایجاد میکند، بلکه از نظر اقتصادی نیز برای ایران بسیار پرهزینه و آسیبزا است. راه حل منطقی و پایدار، به رسمیت شناختن حضور دیرینه این نیروی کار و ادغام قانونمند و عادلانه آنان در چارچوب اقتصاد رسمی است.
کارگران ارکان ثالث نفت و گاز، با اعتراض به تبعیض سیستماتیک و نبود امنیت شغلی، خواستار حذف پیمانکاران و انعقاد قرارداد مستقیم هستند. آنها همچنین میگویند امنیت شغلی ندارند و حقوقشان به توجه به سختی کارشان کم است.