عوارض مصرف مخدر گل؛ از اختلال حافظه و اضطراب تا وابستگی
مصرف گل می‌تواند حافظه و تمرکز را مختل کند، خطر مشکلات روانی و اجتماعی را افزایش دهد و در برخی افراد به وابستگی منجر شود؛ درمان تخصصی به کنترل مصرف کمک میکند.
یک ساعت پیشکد خبر: 81300
به گزارش آتیه آنلاین، ماری‌جوانا که در میان مصرف‌کنندگان با نام «گل» شناخته می‌شود، از فرآورده‌های گیاه شاهدانه است و برخلاف تصور برخی افراد درباره بی‌خطر بودن آن، می‌تواند حافظه، تمرکز، سلامت روان و عملکرد اجتماعی را تحت تأثیر قرار دهد. مصرف مکرر این ماده در برخی افراد به وابستگی منجر می‌شود و ممکن است پیامدهای جسمی، روانی، تحصیلی و شغلی به همراه داشته باشد.
به گزارش تسنیم، تتراهیدروکانابینول (THC) از ترکیبات اصلی روان‌گردان ماری‌جواناست که می‌تواند بر خلق‌وخو، تمرکز، ادراک زمان و نحوه درک محیط تأثیر بگذارد. این ماده به روش‌هایی مانند تدخین، استنشاق بخار و مصرف خوراکی استفاده می‌شود. شدت و مدت عوارض آن به میزان و دفعات مصرف، غلظت THC و شرایط فرد بستگی دارد.
مصرف گل ممکن است در کوتاه‌مدت موجب اختلال حافظه کوتاه‌مدت، کاهش تمرکز، اضطراب شدید، ترس، بدبینی، حملات وحشت‌زدگی و اختلال در درک واقعیت شود. در برخی موارد، به‌ویژه هنگام مصرف فرآورده‌های دارای غلظت بالای THC یا در افراد مستعد، احتمال بروز توهم و تشدید علائم روان‌پریشی نیز وجود دارد.
افزایش ضربان قلب، تغییرات فشار خون و کاهش سرعت واکنش و هماهنگی حرکتی از دیگر پیامدهای احتمالی هستند. این تغییرات می‌توانند توانایی رانندگی ایمن و انجام فعالیت‌های نیازمند دقت را کاهش دهند.
مصرف مکرر ماری‌جوانا، به‌ویژه در دوران نوجوانی، ممکن است با اختلال در حافظه، یادگیری و توجه همراه باشد. افت عملکرد تحصیلی، دشواری در انجام فعالیت‌های روزمره، تعارض‌های خانوادگی و اجتماعی و مشکلات شغلی و اقتصادی از دیگر پیامدهای احتمالی مصرف مشکل‌ساز این ماده هستند. البته این عوارض در همه افراد یکسان نیست و به الگوی مصرف و شرایط فردی بستگی دارد.
مصرف ماری‌جوانا در برخی افراد به اختلال مصرف کانابیس منجر می‌شود؛ وضعیتی که فرد با وجود پیامدهای منفی، در کنترل یا توقف مصرف مشکل دارد. آغاز مصرف در سنین پایین و استفاده مکرر یا روزانه، احتمال بروز این اختلال را افزایش می‌دهد.
همچنین، برخی مصرف‌کنندگان مزمن ممکن است به سندرم استفراغ کانابینوئیدی مبتلا شوند که با تهوع، استفراغ‌های مکرر و درد شکمی همراه است و در موارد شدید می‌تواند کم‌آبی بدن ایجاد کند.
درمان با توجه به شرایط فرد و شدت وابستگی تعیین می‌شود. درمان شناختی‌رفتاری، مداخلات تقویت انگیزه، روش‌های رفتاری مبتنی بر پاداش و حمایت‌های گروهی از جمله رویکردهای مورد استفاده هستند. آگاهی‌بخشی، شناسایی نشانه‌های وابستگی و مراجعه به متخصصان سلامت روان و مراکز معتبر درمان اختلال مصرف مواد نیز می‌تواند به کاهش یا قطع مصرف کمک کند.
