جلسه بررسی مسائل حوزه پرستاری، با حضور وزیر بهداشت برگزار شد. در این نشست محمدرضا ظفرقندی درباره بر ضرورت طرح واقعبینانه مطالبات و پیگیری متناسب با ظرفیتهای اقتصادی و درآمدی کشور تأکید کرد و گفت: موضوعات مطرحشده در این جلسه را با رئیسجمهور و نیز رئیس سازمان برنامه و بودجه مطرح و درباره آنها گفت و گو خواهم کرد.
او به مشکلات پرستاران اشاره کرد و توضیح داد: تحقق مطالبات پرستاران نیازمند پیگیری مستمر در سطوح مختلف تصمیمگیری است. تجربه پیگیری موضوع اضافهکاری نشان داد که طرح مسائل در سطح ریاستجمهوری میتواند در پیشبرد امور مؤثر باشد و سایر موضوعات حوزه پرستاری نیز باید با همین جدیت دنبال شوند.
ظفرقندی ادامه داد: تقویت برنامههای جامعهمحور و استفاده از ظرفیت پرستاران برای ارتقای سواد سلامت عمومی لازم است. آموزش اصول اولیه کمکهای اولیه، پانسمان زخم، برخورد صحیح با شکستگیها و احیای پایه به دانشآموزان میتواند اقدامی اساسی، کمهزینه و مؤثر در تقویت خودمراقبتی و توانمندی جامعه باشد.
وزیر بهداشت با اشاره به اهمیت آموزشهای پایه سلامت در مدارس، بر توسعه و تداوم این برنامهها در سطح کشور تأکید کرد و بهرهگیری از توان تخصصی پرستاران و نیروهای اورژانس را در این زمینه ضروری دانست.
او با اشاره به دشواری تأمین نیروی انسانی در برخی مناطق، از جمله آبادان و خرمشهر، بر بررسی راهکارهای قانونی برای بومیگزینی و استفاده از سهمیههای مرتبط تأکید کرد.
ظفرقندی یادآور شد: نیازهای نیروی انسانی این مناطق باید از ابتدا در فرایندهای استخدامی و دفترچههای مربوط پیشبینی و مراحل قانونی و اجرایی لازم برای تأمین نیرو در آبادان، خرمشهر و سایر مناطق خوزستان طی شود.
وزیر بهداشت در ادامه، با اشاره به پیشنهاد موهبتی درباره پیشبینی ردیف بودجهای مرتبط با پرستاری، این پیشنهاد را اقدامی مثبت ارزیابی کرد و بر ضرورت استفاده از ظرفیت نمایندگان مجلس برای پیگیری و تحقق مطالبات این حوزه تأکید کرد.
او همچنین استفاده از ظرفیت خیرین در کنار منابع دولتی را از موضوعات قابلتوجه در تأمین منابع دانست و بر پیگیری مسائل مرتبط با تعرفههای پرستاری و جبران عقبماندگی سال گذشته تأکید کرد.
ظفرقندی مباحث مطرحشده درباره رفتارهای نامناسب در محیطهای حرفهای را نیازمند بررسی ریشههای این رفتارها دانست: شیوه رفتار مدیران و افراد ارشد میتواند بر عملکرد و رفتار سایر اعضای مجموعه تأثیر بگذارد.
وزیر بهداشت مسائل مربوط به رزیدنتها و انتخاب سرپرستار، سازگاری حرفهای، تعامل سازنده و توانایی همکاری در قالب تیم سلامت را مهم ارزیابی کرد و هماهنگی میان اعضای مجموعه را از عوامل مؤثر در بهبود عملکرد محیطهای درمانی دانست.