به گزارش آتیه آنلاین، عبدالعظیم همایونی، فعال کارگری، با اشاره به افزایش هزینههای زندگی و کاهش قدرت خرید مزدبگیران گفت بسیاری از کارگران امروز نه برای رفاه بیشتر، بلکه برای تأمین حداقلهای زندگی تلاش میکنند.
به گزارش ایلنا، وی اظهار کرد: دستمزد کارگران پاسخگوی هزینههای روزمره نیست و با افزایش قیمت کالاها و خدمات، بخش بیشتری از درآمد خانوار صرف مسکن، خوراک، درمان، آموزش، حملونقل و دیگر نیازهای ضروری میشود.
همایونی با اشاره به تجربه افزایش قیمت کالاهای اساسی پس از حذف ارز ترجیحی گفت فشار ناشی از این سیاست بیش از همه متوجه خانوارهای کمدرآمد و کارگری شده و افزایش قیمت خوراکیها در تشدید فشار تورمی بر خانوارها نقش داشته است.
این فعال کارگری با ابراز نگرانی از افزایش قیمت بنزین گفت مسئله فقط هزینهای نیست که مصرفکننده در جایگاه سوخت پرداخت میکند، بلکه افزایش قیمت بنزین میتواند از مسیر حملونقل، کرایهها و هزینه جابهجایی کالا به بخشهای مختلف زندگی خانوار منتقل شود.
وی افزود: در صورت افزایش قابل توجه قیمت سوخت، فشار تنها متوجه مصرفکنندگان مستقیم بنزین نخواهد بود، زیرا بخش قابل توجهی از کالاها و خدمات به حملونقل وابستهاند و افزایش هزینه جابهجایی میتواند قیمت تمامشده کالاها را افزایش دهد.
همایونی با اشاره به شرایط اقتصادی موجود، مسئله اصلی کارگران را شکاف میان درآمد و هزینه دانست و گفت افزایش هزینههای ضروری زندگی بخش قابل توجهی از دستمزد را پیش از رسیدن به پایان ماه مصرف میکند. به گفته او، کارگران در این شرایط امکان پسانداز و تأمین آینده را از دست دادهاند و تأمین برخی نیازهای جاری خانواده نیز دشوار شده است.
وی تأکید کرد سیاستگذاری اقتصادی باید آثار مستقیم تصمیمات بر زندگی مزدبگیران را در نظر بگیرد و نمیتوان انتظار داشت خانوار کارگری بدون افزایش متناسب دستمزد، افزایش قیمت کالاها، خدمات، مسکن و حملونقل را تحمل کند.
همایونی گفت مسئله کارگران فقط افزایش قیمت یک یا چند قلم نیست، بلکه انباشت افزایش قیمتها در طول زمان، قدرت خرید دستمزد را کاهش داده است. به گفته او، با افزایش هزینه خوراک، مسکن، درمان و حملونقل، دستمزدی که ثابت مانده، هر ماه ارزش کمتری برای خانوار خواهد داشت.
این فعال کارگری در پایان گفت خواسته امروز کارگران برخورداری از ثروت نیست، بلکه توان تأمین حداقلهایی است که یک خانواده برای زندگی شرافتمندانه به آن نیاز دارد.
وی از مسئولان و مقامات رده بالای حاکمیت خواست در تصمیمگیریهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی شرایط واقعی زندگی کارگران را در نظر بگیرند و اجازه ندهند درآمد ریالی مزدبگیران در برابر افزایش هزینهها بیش از این تضعیف شود.
