به گزارش آتیهآنلاین، این تغییر در شرایطی اتفاق افتاده که محدودیت برق صنایع پیش از این به دو و حتی سه روز در هفته رسیده بود و فعالان اقتصادی نسبت به آثار آن بر تولید، اشتغال و تعهدات مالی واحدهای صنعتی هشدار داده بودند. در تیرماه نیز گزارشهایی از اعمال محدودیت دو روزه برای واحدهای صنعتی منتشر شده بود و فعالان بخش خصوصی درباره احتمال تشدید این محدودیتها در ساعات اوج مصرف هشدار داده بودند.
محمود سیجانی، مدیرکل صمت استان تهران، گفته است در مقطعی قطعی برق واحدهای تولیدی به سه روز در هفته رسیده بود، اما پس از طرح گلایه تولیدکنندگان و دستور رئیسجمهور، این محدودیت کاهش یافت.
به گفته او، فعالان اقتصادی در مراسم روز ملی صنعت و معدن این موضوع را با رئیسجمهور مطرح کردند و پس از آن دستور داده شد محدودیت برق صنایع تا حد امکان کاهش پیدا کند و در صورت نیاز، مدیریت مصرف در بخش خانگی و اداری با شدت بیشتری دنبال شود تا صنایع بتوانند با ظرفیت بیشتری به فعالیت خود ادامه دهند.
بر این اساس، اکنون واحدهای تولیدی با یک روز محدودیت برق در هفته مواجهاند؛ تغییری که اگرچه به معنای رفع کامل مشکل نیست، اما نسبت به شرایط چند هفته قبل، کاهش قابلتوجهی در میزان خاموشی صنایع محسوب میشود.
اما همه صنایع شرایط یکسانی ندارند. یکی از مهمترین نگرانیها درباره صنایع فولادی و سیمانی است؛ صنایعی که خود نقش مهمی در زنجیره تولید کشور دارند و اختلال در فعالیت آنها میتواند به بخشهای پاییندستی نیز منتقل شود.
سیجانی گفته است در برخی مقاطع محدودیت برق این صنایع به ۵۰ درصد میرسید. او تأکید کرده که فولاد و سیمان علاوه بر نقش مستقیم در تولید، مواد اولیه مورد نیاز بسیاری از صنایع دیگر را تأمین میکنند و کاهش تولید آنها میتواند زنجیرهای از مشکلات را در سایر بخشهای اقتصاد ایجاد کند.
این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که مسئله برق صنایع فقط به میزان برق مصرفی یک کارخانه محدود نمیشود؛ توقف یا کاهش فعالیت یک واحد بزرگ میتواند تأمین مواد اولیه، برنامه تولید کارخانههای پاییندستی، اشتغال و حتی توان بنگاهها برای انجام تعهدات بانکی را تحت تأثیر قرار دهد.
با وجود کاهش محدودیتها، پرسش اصلی این است که آیا میتوان به وعده حذف کامل خاموشی صنایع در آینده نزدیک امیدوار بود یا این کاهش بیشتر نتیجه مدیریت کوتاهمدت مصرف برق است؟
در تیرماه، همزمان با تشدید محدودیتها، دبیرکل خانه صمت اعلام کرده بود که صنایع با محدودیت دو روز در هفته مواجه شدهاند و احتمال گسترش محدودیتها به ساعات عصر تا نیمهشب نیز وجود دارد.
از سوی دیگر، معاون برق و انرژی وزارت نیرو نیز در اواخر تیرماه از کاهش محدودیت برق ۴۸ شهرک صنعتی بزرگ کشور از دو روز به یک روز در هفته خبر داده بود و اعلام کرده بود که هدف، کاهش محدودیتها در تمام شهرکهای صنعتی کشور به یک روز در هفته است.
بنابراین کاهش خاموشیها را میتوان نشانهای از بهبود نسبی شرایط تأمین برق صنایع دانست، اما برای بازگشت کامل واحدهای تولیدی به شرایط عادی، مسئله اصلی همچنان پابرجاست: آیا شبکه برق میتواند بدون انتقال بار کمبود به بخشهای دیگر، برق مورد نیاز تولید را تأمین کند؟
در حال حاضر وعده مسئولان این است که محدودیت یکروزه نیز حذف شود؛ وعدهای که تحقق آن میتواند برای صنعتی که ماهها با توقف تولید و کاهش ظرفیت دستوپنجه نرم کرده، اهمیت زیادی داشته باشد. با این حال، تجربه ماههای گذشته نشان داده است که وضعیت برق صنایع بهشدت به میزان مصرف، شرایط شبکه و دورههای اوج بار وابسته است و پایان واقعی خاموشیها زمانی قابل اعلام خواهد بود که تأمین پایدار برق تولید از حالت وعده به یک وضعیت مستمر تبدیل شود.
