کمبود پزشک متخصص در مناطق محروم

توزیع نامناسب پزشکان در کشور و کمبود پزشک متخصص در مناطق محروم، یکی از معضلات نظام سلامت است. محمدعلی نقدعلی، نماینده خمینی شهر این مسئله را همه‌گیر دانست و گفت: مردم بارها به نمایندگان مراجعات عدیده‌ای داشته‌اند که توسط نمایندگان مورد طرح واقع می‌شود.

نقدعلی با اشاره به حوزه نمایندگی خود، کمبود پزشک متخصص در خمینی شهر اصفهان را نمونه‌ای از این مسئله دانست: در خمینی شهر اصفهان نیز که نزدیکی به مرکز استان دارد باز هم این مسئله قابل مشاهده است و مردم گلایه‌هایی را مطرح می‌کنند.

به گفته او در حالی که علی‌القاعده باید ارائه خدمات تخصصی وضعیت بهتری داشته باشد اما کمبود پزشک متخصص کاملاً ملموس است. این مسئله تا جایی پیش می‌رود که بسیاری از متخصصان با توزیع زمانی و مکانی در چندین مرکز به ارائه خدمات تخصصی مشغول می‌شوند. اما بازهم کمبود ارائه خدمات تخصصی صف‌هایی طولانی از بیماران را تشکیل می‌دهد.

 نقد علی با اشاره به ضعف بخش خصوصی در ارائه خدمات تخصص پزشکی، شرایط را نامساعد شمرد و آن را نمودی از کمبود پزشک متخصص در بخش های مختلف درمان تلقی کرد.

او کمبود پزشک متخصص در رشته‌هایی مانند جراحی قلب و عروق، اورولوژی، چشم‌پزشکی، جراحی گوش و حلق و بینی و رادیولوژی را حادتر از سایر رشته‌های تخصصی دانست.

نقدعلی با اشاره به بند (پ) ماده ۶۹ قانون برنامه هفتم پیشرفت، گفت: وزارت بهداشت در راستای کمبود پزشک متخصص مکلف به افزایش ظرفیت آموزش تخصص پزشکی است. وزارت بهداشت باید سالانه حداقل ۱۲ درصد ظرفیت رشته‌های تخصص پزشکی را افزایش دهد. این در حالی است که وزارت بهداشت با ظرفیت سوزی، نیمی از این افزایش ظرفیت را به رشته‌هایی اختصاص داده که صندلی‌هایشان خالی می‌ماند. عملاً وزارت بهداشت صندلی خالی زیاد کرده‌است.

او ادامه داد: در مجلس شورای اسلامی به کمک کمیسیون اصل نود پیگیری‌هایی انجام داده‌ایم. برخی از نمایندگان در این مجلس و همچنین در مجلس یازدهم این مسئله را در قالب طرح سوال گفتند و اقدامات جدی انجام گرفت. به طوری‌که در راستای کمبود پزشک متخصص اهدافی برای قانون تعیین  شد و دستیابی به این اهداف باید در برنامه وزارت بهداشت باشد.

با بیان اینکه وزارت بهداشت نباید صندلی خالی اضافه نماید، بلکه باید ریشه و علل خالی ماندن ظرفیت در رشته‌هایی مانند بیهوشی، اطفال، داخلی، عفونی و طب اورژانس را بیابد گفت:« بدیهی است که مدیران یک مجموعه و سازمان و یا یک نهاد باید ابتکاراتی داشته ‌باشند. بدون این ابتکارات اصلاً وجود این نهادها معنا نخواهد داشت. اجرای موارد تشویقی و تسهیلاتی که دانشجویان بالینی را به سمت این رشته‌ها سوق دهد اقدامات لازمی است که وزارت بهداشت باید داشته باشد. یقیناً برای پر شدن این صندلی‌های خالی عللی موجود است که وزارت موظف به رفع این موارد است.

نماینده خمینی شهر عملکرد وزارت بهداشت را به طور کلی مثبت تلقی کرد اما بازگشت به اجرای صحیح قانون و تربیت تعداد مناسب پزشک متخصص را رسالتی بزرگ بر دوش وزارت بهداشت دانست که باید توسط این وزارتخانه مورد پیگیری واقع شود.