به گزارش آتیه آنلاین، «هلیا»، یوزپلنگ ماده توران، پس از ماهها جابهجایی در محدوده توران و میاندشت، وارد مرحله تازهای از زندگی تولههایش شده است. بر اساس مشاهدات جدید، دو توله از پنج توله او از مادر جدا شده و اکنون بهطور مستقل زندگی میکنند و هلیا همچنان همراه سه توله دیگر در این محدوده دیده میشود.
به گزارش ایسنا، ماجرای هلیا زمانی مورد توجه قرار گرفت که این یوز ماده به همراه پنج تولهاش در محدوده میاندشت مشاهده شد. او در ماههای گذشته تولههایش را در نقاط مختلف زیستگاه جابهجا کرده است. حدود یک ماه پیش، دو توله در میاندشت از مادر جدا شدند و در منطقه باقی ماندند؛ موضوعی که نگرانیهایی درباره توانایی آنها برای ادامه زندگی بدون مادر ایجاد کرده بود.
باقر نظامی، مدیر پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی، با اشاره به مشاهدات جدید گفت این دو توله دوباره مشاهده شدهاند و از وضعیت جسمی خوبی برخوردارند. به گفته او، تولهها رشد کافی کرده و اکنون بهطور کامل مستقل شدهاند.
هلیا نیز در این مدت مسیر خود را ادامه داده است. این یوز ماده حدود یک ماه پیش به نزدیکی جاده عباسآباد ـ میامی رفت و سپس به سمت شمال حرکت کرد. او همچنین از حفاظتگاه مشارکتی «یوزکنام» در میاندشت عبور کرد و به مسیر خود ادامه داد.
آخرین مشاهده هلیا به هفته گذشته بازمیگردد؛ زمانی که این یوز ماده به همراه سه توله دیگر در حاشیه منطقه توران دیده شد.
نظامی با اشاره به رفتار هلیا گفت این یوز ماده تلاش میکند تولههایش را در نقاط مختلف رها کند تا آنها با یکدیگر برخورد نداشته باشند. به گفته او، یکی از احتمالات این است که هلیا تولهها را به بخشهای مختلف زیستگاه میبرد و در آنجا رها میکند تا ضمن معرفی بخشهای مختلف زیستگاه، آنها را برای زندگی مستقل آماده کند. بر همین اساس، احتمال میرود طی ماه آینده تولهها یکییکی از مادر جدا شوند.
مسیر حرکتی هلیا و تولههایش با خطرهایی نیز همراه است. جاده عباسآباد ـ میامی که به «جاده مرگ یوزپلنگ» معروف شده، یکی از تهدیدهای مهم برای یوزهای در حال جابهجایی محسوب میشود. بخشی از این مسیر فنسکشی شده و اقداماتی مانند تأمین روشنایی و محدودیت سرعت نیز انجام شده، اما تکمیل فنسکشی کل جاده به دلیل طول زیاد و هزینه بالا همچنان با چالش مواجه است.
اهمیت ایمنسازی مسیر برای تولههای هلیا بیشتر است؛ چراکه آنها با آغاز زندگی مستقل، برای یافتن طعمه و قلمرو مناسب ناچار به حرکت در بخشهای مختلف زیستگاه خواهند بود.
تجربه جنوب توران نیز نشان داده است که حفاظت از زیستگاه به تنهایی کافی نیست و تأمین طعمه نیز در بقای یوزها اهمیت دارد. سه سال پیش، پس از کاهش شدید جمعیت طعمههای یوز در جنوب توران، ۴۷ رأس قوچ و میش در منطقه رهاسازی شد. پس از آن، رد یوز در منطقه مشاهده و از یک یوز نیز عکس ثبت شد؛ موضوعی که اهمیت احیای جمعیت طعمهها را نشان میدهد.
اکنون دو توله هلیا نخستین مرحله استقلال را پشت سر گذاشتهاند و سه توله دیگر همچنان در کنار مادر هستند. بقای این تولهها به عواملی مانند امنیت زیستگاه، پیوستگی کریدورهای حرکتی، وجود طعمه کافی و ایمنسازی جادههای مسیر وابسته است.
