پژوهشگران با استفاده از سیب موفق به ساخت غضروف انسانی شدند

گروهی از محققان فرانسوی در دانشگاه کان نرماندی موفق شدند با استفاده از سیب‌های سلول‌زدایی شده و سلول‌های بنیادی انسانی، غضروف انسانی را در محیط آزمایشگاه بازسازی کنند.

بر اساس گزارش تازه سایت «کانورسیشن»، آزمایشگاه بیوکانکت این دانشگاه به‌تازگی نتایج مطالعه خود را در مجله Journal of Biological Engineering منتشر کرده است. در این پژوهش، محققان از سیب‌هایی استفاده کردند که سلول‌های آنها به‌طور کامل حذف شده بود. آنها این ماده گیاهی را با سلول‌های بنیادی انسانی ترکیب کرده و در ظروف آزمایشگاهی، بافت غضروفی جدیدی تولید کردند.

این فرآیند که مهندسی بافت نام دارد، با هدف بازسازی بافت‌های انسانی برای استفاده به‌عنوان پیوند در ترمیم اعضای آسیب‌دیده بدن انجام می‌شود. ایده اصلی این است که سلول‌های خود بیمار روی یک ماده حامل قرار گرفته و در شرایط مناسب پرورش داده شوند تا بافت‌هایی مانند استخوان، عضله یا غضروف را تشکیل دهند.

بیماری‌های «دژنراتیو»، یعنی بیماری‌هایی که با فرسایش در زمان خود را نشان می‌دهند، مانند آرتروز که به تخریب غضروف منجر می‌شود و پوکی استخوان که با تحلیل بافت استخوانی همراه است، از جمله مواردی هستند که نیاز به پیوند بافت را ضروری می‌سازند. با این حال، کمبود اهداکنندگان و مسائل مربوط به سازگاری بافتی، چالش‌های اصلی در پیوند هستند. مهندسی بافت با استفاده از سلول‌های خود بیمار، می‌تواند خطر پس‌زدن ایمنی را نیز از بین ببرد.

مزایای استفاده از مواد گیاهی

سلول‌هایی که در آزمایشگاه رشد می‌کنند، به‌طور طبیعی توانایی سازماندهی خود به بافت‌های سه‌بعدی و عملی را ندارند. به همین دلیل وجود ماده حامل یا داربستی برای رشد سلول‌ها ضروری است. یکی از روش‌های متداول، استفاده از بافت‌های انسانی سلول‌زدایی شده است که ساختار آنها باقی می‌ماند و سلول‌های سالم جدید به آن اضافه می‌شود. اما کمبود بافت انسانی، این روش را محدود کرده است.

از حدود یک دهه پیش، دانشمندان به سراغ استفاده از بافت‌های گیاهی سلول‌زدایی شده رفته‌اند. پژوهش حاضر که نخستین مطالعه در نوع خود محسوب می‌شود، با الهام از تحقیقات کانادایی‌ها انجام شده که نشان می‌داد سیب‌های عاری از سلول با سلول‌های پستانداران سازگار هستند. از آنجا که تخصص این تیم تحقیقاتی بر روی غضروف متمرکز بود، تصمیم گرفتند این روش را به کار بگیرند.

مواد گیاهی مزایای قابل‌توجهی دارند: به وفور در دسترس هستند، هزینه بسیار پایینی دارند، سازگاری زیستی آنها اثبات شده و به راحتی می‌توان آنها را به شکل بافت مورد نظر برای ترمیم درآورد. محققان تاکید می‌کنند که این مطالعه تنها گام نخست است و آزمایش‌های بیشتری روی حیوانات و سپس انسان لازم است تا عملکرد این بافت‌ها در طول زمان و میزان سودمندی آنها برای بیماران ارزیابی شود.

کاربردهای گسترده و چشم‌انداز آینده

از جمله کاربردهای بالقوه این فناوری می‌توان به ترمیم غضروف مفاصل پس از آسیب یا آرتروز، بازسازی غضروف بینی پس از ضربه یا سرطان و حتی ترمیم غضروف گوش اشاره کرد. این پژوهش افق‌های تازه‌ای را در مهندسی بافت، جراحی ترمیمی و همچنین کاهش آزمایش‌های حیوانی می‌گشاید. بافت‌های تولید شده در آزمایشگاه می‌توانند به‌عنوان مدل‌های ارگانوئید برای بررسی بیماری‌ها و آزمایش درمان‌های جدید استفاده شوند که در نهایت می‌تواند نیاز به آزمایش روی حیوانات را کاهش دهد یا حتی برطرف کند.

با توجه به تنوع گسترده گیاهان، پژوهش‌های آینده بر این متمرکز خواهند بود که مشخص کنند کدام گیاهان یا کدام بخش‌های آنها برای بازسازی بافت‌های خاص انسانی مناسب‌ترند. در همین راستا، گیاهانی مانند کرفس نیز در حال مطالعه هستند.